Tom, Rozdzial

 1   1, I  |         trudno byłoby nazwać od razu panną z wyższego towarzystwa
 2   1, II |        bliska, ale co w oczy od razu wpadało, to wielka usilność
 3   1, II |        trzech będziesz miała od razu. Pan Różyc już jest, a dwóch
 4   1, III|      stuki i hałase, jakich ani razu słychać tu nie było od dawnego
 5   1, III|        żadnych... Wiedziałem od razu, że nie jesteś do pracy
 6   1, IV |         nie zdjęła z siebie ani razu sukien żałobnych i w posagowym
 7   1, IV |         quoi podobał się jej od razu, ale rodzice jej w odległych
 8   1, IV |          w której żaden rys ani razu nie drgnął, widocznie spełniała
 9   1, IV |         spuściła ona oczy i ani razu już ich nie podniosła. Był
10   1, VI |          nędzną i smrodliwą. Od razu inszej zbudować nie mogli.
11   1, VI |     swoje postawili. Aż jednego razu znaleźli się tacy ludzie,
12   2, I  |        całego jego otoczenia od razu wnieść było można, że wśród
13   2, I  |   Trzeba było powiedzieć tak od razu. Po co kłamać? I bez tego
14   2, I  |        panny Justyny uczułem od razu sympatię... wyznaję nawet,
15   2, II |     dostać, ale kilkanaście, od razu...~Uderzył się w czoło tak
16   2, II |         i z uśmiechem, który od razu zmęczoną twarz jej od świeżył,
17   2, III|     przez całą godzinę gęby ani razu nie otworzy. Wszystko robi,
18   2, III|     tych ludzi Anzelm poznał od razu. Był to fanfaron i elegant
19   2, IV |       lat już minęło, odkąd ani razu nie pomyślała o przybraniu
20   2, IV |         Nie obejrzawszy się ani razu, piaski na ukos tędy przejechali
21   2, IV |   podarte padały na ziemię. Ani razu w swym życiu nie widziała
22   2, IV |    dusze mieszkańców ziemi; ani razu przed jej oczami nie wypadł
23   2, IV |      orzącego w polu poznała od razu:~- Nie może być! - z wybuchającą
24   2, IV | ramieniu, szybko oddychając, od razu kilka pytań rzucił:~- Przestraszyła
25   2, V  |        posagu przyrzeka, ale od razu dać nie może, bo pieniędzy
26   2, V  |         polu wystawiał. Jednego razu, samym rankiem, zawołał
27   2, V  |   garści przy gębie trzymał. Od razu już my domyślili się, że
28   3, I  |     wspaniałością zbudowany. Od razu poznać było można, że wzniósł
29   3, I  |          które na jej twarzy od razu zgasiły rumieńce młodości
30   3, I  |      tym trybie życia, który od razu, i, jak się pokazało, na
31   3, I  |       lat dwadzieścia kilka ani razu nie zdjęła z siebie żałobnego
32   3, I  |   dziecka nie było możebnym. Od razu i niezłomnie uwierzyła w
33   3, I  |         wymówiła go jeszcze ani razu. Po wielekroć już chciała
34   3, I  |    kobieta - podobała mu się od razu i coraz więcej się podoba.
35   3, II |        osób nie zbliżył się ani razu, to zapewne na względzie
36   3, III|        i dwie Zaniewszczanki od razu mówić zaczęły, że to już
37   3, IV |       Zmienił się zaś on nie od razu, nie nagle, ale stopniowo,
38   3, IV |   złotej godziny jego życia ani razu nie był.~- No, no! - rzekł -