Tom, Rozdzial

 1   1, I  |          błyszczącą uprzężą okryte konie, i dwu siedzących w faetonie
 2   1, I  |     poruszywszy lejcami zawołał na konie, aby szły prędzej.~Wóz zaczął
 3   1, II |       kościoła. Mówił, że w święto konie nie zajęte...~- To niech
 4   1, III|           kiedy to koła po osie, a konie po golenie w gęstym błocie
 5   1, IV |         sobie mają... żołnierze na konie siadają, oficerowie szable
 6   1, V  | rozsypującej się ziemi. Niewielkie konie z połyskującą szerścią szły
 7   1, V  |       ruchem czapkę zdjął z głowy, konie zatrzymał i na kobietę,
 8   1, V  |         pługa położył i zawołał na konie, aby szły naprzód. Lejce
 9   1, V  |    poprawiwszy wyprostował się, na konie, które były stanęły, cmoknął
10   1, V  |           gospodarstwie nie ma nad konie. Tak już widać przyrodziłem
11   1, V  |        zdjął z pleców i cmoknął na konie, które weszły na nieszeroką,
12   1, V  |          się ani na sekundę pług i konie wyminęła i przodem poszła,
13   1, V  |             Wtem stanął, zatrzymał konie i smutnie wymówił:~- Ot
14   1, V  |           kierunek, lejce podjął i konie, które głosowi jego posłuszne
15   1, V  |         Żółty pies minąwszy pług i konie ze szczekaniem wpadł do
16   1, V  |           niej sam...~- Kiedy mnie konie odprząc i nakarmić trzeba!-
17   1, V  |         ciągniesz?... sam idź!~- A konie! I czy to pięknie, żeby
18   1, V  |        zaraz stryj przyjdzie... ja konie odprzęgę...~I rzucił się
19   1, V  |            tam,~- A kiedyż jeszcze konie napoić trzeba... ~- Pewno,
20   1, V  |         nim jechał na gniadej Jan. Konie napojone i wykąpane w rzece
21   1, VI |         kosmatych, pokrzykiwali na konie, z daleka zamieniając się
22   1, VI |          zakrywały niebo, a dzikie konie napełniały zaciszności leśne
23   2, I  |           końmi ciągnięta karetka. Konie były w angielskich szorach,
24   2, I  |           kurcie. Poznała karetę i konie Różyca. Kupcy na widok przybywające
25   2, II |          prędko wieźć go kazał, że konie, powiadam ci, całe w pianie
26   2, III|            O Jezu! - zanim jeszcze konie stanęły, z woza zeskakując
27   2, IV |       pszczół brzęczy. Do tego dwa konie osiodłane i pod pagórkiem
28   2, IV |   karmazynowym kolorem świeciły, a konie pod nimi podnosiły się równo,
29   2, V  |           ciągniętym przez rześkie konie do pamięci przywoływała
30   3, I  |            sposób krótki rozkaz:~- Konie zaprzęgać!~Lokaj zniknął
31   3, II |         rolnicze zaprzężone we dwa konie melancholijnie ku trawie
32   3, II |        ziemi podniósł i cmoknął na konie, które żniwiarkę ku stajni
33   3, II |          Franuś Jaśmont miał dobre konie, krów aż sześć i spory kawał
34   3, II |         oddadzą, licytować będę... konie, krowy, graty i choćby poduszki
35   3, III|       turkotały tam koła, parskały konie, rozlegały się powitalne
36   3, IV |            tam do bryczek i wózków konie, a czynność tę spełniali
37   3, IV |         płakanie nie pomoże:~Stoją konie, stoją wrone,~Już założone!~
38   3, IV |         płakanie nie pomoże:~Stoją konie, stoją wrone,~Już założone!~