Tom, Rozdzial

 1   1, I  |         Równinę przerzynały drogi białe i trochę zieleniejące od
 2   1, II |         błyszczące, niskie sufity białe i czyste, drzwi staroświeckie,
 3   1, III|            Lubisz ty te malutkie, białe motylki?~- Lubię, tatku,
 4   1, IV |          i policzkach i wszystkie białe nitki w gęstych i ciemnych
 5   1, IV |          linii prostych, niskie i białe czoło, z którego w tej chwili
 6   1, V  |         razem jakby triumfującym, białe zęby mu pod złotawym wąsem
 7   1, V  |           posadziła i objąwszy, w białe, ciemnymi włosami zarzucone
 8   1, V  |     twarzy śmiały się do nich jej białe zęby, błyszczące oczy i
 9   1, V  |   przestając śmiać się, ale wciąż białe zęby ukazując odpowiedziała. -
10   1, VI |       ręce z początku miała takie białe, by lilie. Ale krótko tego
11   1, VI |      płótnianych sukniach, by dwa białe gołębie, jedno przy drugim.
12   2, I  |        Ząbki jak perełki drobne i białe zatopiły się chciwie w czarnym
13   2, I  |  powietrza. Czoło miał dziewicze: białe i gładkie, oczy myśliciela,
14   2, III|       głowę podawał naprzód, a na białe czoło wystąpiła mu znowu
15   2, IV |           góra, u której wierzchu białe i szare domostwa okolicy,
16   2, IV |         burzą grożące, ale raczej białe obłoki mętną szarością wydęte,
17   2, IV | malowniczo uśmiechały się szare i białe domki o k o l i c y, a potem
18   2, IV |     usuwany jakby przez rozległe, białe, małymi wzgórzami zbałwanione
19   2, IV |        liliowe cząbry i brunelki, białe krwawniki, drobne pączki
20   2, IV |       regularne fugi wyrzeźbione, białe plamy piany wyrzucające.
21   2, IV |        tym tle złotym zamajaczyły białe, skrzydlate plamy lecące
22   2, IV |        piękne, duże, niepokalanie białe, szerokoskrzydłe, z dziobami
23   2, V  |  wzburzony, ponury, wzdęte fale i białe piany toczący, z wlokącymi
24   2, V  |          nieruchomości kamiennej, białe obłoki krepowym welonem
25   3, I  |        nićmi przetkanych. Piękne, białe ręce na zwoje grubego płótna
26   3, I  |       uderzającą w nie falą krwi; białe ręce kurczowo ścisnęły kartę
27   3, II |           Ale, dziecko moje...~Tu białe ręce modlitewnym gestem
28   3, III|   perkalowe sukienki w błękitne i białe paski. Był tam jeszcze z
29   3, III|         panny młodej, na czarne i białe surduty drużbów i białe,
30   3, III|           białe surduty drużbów i białe, błękitne, różowe suknie
31   3, III|         to na tańczących patrząc, białe zęby w nieustającym uśmiechu
32   3, III|   świecące włosy. Na rękach miała białe rękawiczki, w ręku papierowy
33   3, III|          na sukienki w błękitne i białe paski rzuciła.~- Dziwowało
34   3, IV |         chórem śpiewanych; u okna białe motylki z lekkim stukiem
35   3, IV |          ławy,~Żeście były zawsze białe.~Teraz nie będziecie!~Dziękuje
36   3, V  |   podnosił mu i kołysał nad głową białe jak mleko włosy.~Justyna
37   3, V  |          kobierca pól. Niebo było białe od okrywających je obłoków,
38   3, V  |   usychały trawy i żółkły więdnąc białe dzięcieliny, siedząca na