Tom, Rozdzial

 1   1, I  |         I cóż się stało potem? - zapytała młoda panna.~- A cóż? Daremnie
 2   1, II |     jeszcze pograł?~- A obiad? - zapytała Justyna.~- A prawda... obiad!
 3   1, III|        ledwie dosłyszalną ironią zapytała żona.~- Hm! zawsze mię o
 4   1, IV |     zazdrosna?~- O kogo? o co? - zapytała, ale patrząc we wskazanym
 5   1, IV |     chcesz ode mnie? - łagodniej zapytała. ~Drżąca jeszcze i ze łzami
 6   1, V  | Bohatyrowicz? - trochę nieśmiało zapytała.~Odkryte i od reszty twarzy
 7   1, V  |         Po chwili wskazując rolę zapytała:~- Po koniczynie?~- A jakże -
 8   1, V  |        pan ojca swego pamięta? - zapytała Justyna.~- Dlaczego nie?
 9   1, V  |          z żartobliwym uśmiechem zapytała Justyna.~On zmieszał się
10   1, V  |     ponętnej Cerery.~- Kto to? - zapytała Justyna.~- To jest panna
11   1, V  |       tak wysoką górę? - z cicha zapytała.~- Żeby nie! - kręcąc w
12   2, I  |    krewnego i patrząc mu w twarz zapytała:~- Cóż? jakże? czy nie chorowałeś
13   2, I  |       bardzo głupim.~- Jak to? - zapytała.~- Zgadnij! - zażartował
14   2, I  |         od gniewu oczami Kirłowa zapytała:~- Więc po cóż jeździsz
15   2, II |       przyjazd pana? - obojętnie zapytała.~- Jeżeli łaska, jeżeli
16   2, II |         zdyszanym głosem o Martę zapytała, a dowiedziawszy się, że
17   2, II |        szuflady żądany przedmiot zapytała Marta.~- Może i przyjeżdża! -
18   2, IV |       toń spłynęło.~- A stryj? - zapytała.~- Chory. Wczoraj po pożegnaniu
19   2, IV |             Co to? - ukazując je zapytała Justyna.~Ale zanim towarzysz
20   2, IV |       Skąd pan wie o tym? - żywo zapytała.~Popatrzył na nią długo,
21   2, IV |          Zrozumiała i więcej nie zapytała o nic. Jan ciągle na wzgórza
22   2, IV |         mogiła.~- Ilu? - z cicha zapytała.~- Czterdziestu - odpowiedział,
23   2, V  |         weźmie.~- A pan młody? - zapytała Justyna.~Dziewczęta znów
24   2, V  |      Zygmusia i po cichutku mnie zapytała: czy ty już w nim ani troszkę
25   2, V  |          ku niej schylona, cicho zapytała:~- Ciotko, dlaczego ty żoną
26   3, I  |       synowcu z bratową pomówić. Zapytała go: co by jej dziecku miał
27   3, I  | odpowiedział Zygmunt.~- Dokąd? - zapytała znowu i ramionami objąć
28   3, I  |      stryja interes, Zygmusiu? - zapytała jeszcze, a niespokojne jej
29   3, I  |          pan Zygmunt pojechał? - zapytała zjawiającego się we drzwiach
30   3, II |          stłumionym nieco głosem zapytała:~- Czemu przypisać mam,
31   3, II |       swe z dłoni jego wysuwając zapytała:~- Czy to dusza moja, Zygmuncie?
32   3, II |         Patrząc mu prosto w oczy zapytała:~- A ty, Zygmuncie, czy
33   3, II |      zaledwie mógł ją dosłyszeć, zapytała:~- Czy nie kochasz Klotyldy?~
34   3, III|    piosenkę razem śpiewali?... - zapytała kobieta.~- A ja i nie słyszałem
35   3, V  |      wpółzniecierpliwionym tonem zapytała:~- Cóż, Justynko?~Co zdarzało
36   3, V  |        sobie życzysz, kuzynie? - zapytała.~- Chwili rozmowy z tobą...
37   3, V  |       pochwycił.~- Cóż więcej? - zapytała chłodno.~- To - zawołał -