Tom, Rozdzial

 1   1, II |       chłopak i niedorosła, zgrabna panienka. Wybuchły pocałunki i zapytania;
 2   1, II |          sama! Czyż to pięknie, aby panienka surduty czyściła?... do
 3   1, IV |         przed zamążpójściem śliczna panienka była!... Różycówna z domu
 4   1, V  |           po cichu przemówił:~- Czy panienka potrzebuje czego? Może drogę
 5   1, V  |             Ale to nic - dodał - że panienka tak daleko od dworu zaszła.
 6   1, V  | spuszczonymi oczami zapytał: - Skąd panienka wie, kto ja jestem?~- Widuję
 7   1, V  |            chce z niego żartować.~- Panienka niby to zna się na gospodarstwie?~
 8   1, V  |           dopiero dokończył:~- Może panienka gniewa się na mnie, że tak
 9   1, V  |            chrząknął i dokończył:~- Panienka i wiedzieć o tym nie może,
10   1, V  |       dobrym sercem, to prawda! Czy panienka uwierzy, że gospodarstwo
11   1, V  |             A siostrę ich, Elżunię, panienka widziała...~Wtem stanął,
12   1, V  |          jeszcze do ogrodu.~- Niech panienka będzie łaskawa siądzie,
13   1, V  |           chwilę ich rozmowy.~- Czy panienka da wiary - zawołał - że
14   1, V  |     panienkę z Korczyna zobaczyć... Panienka mnie zna! ~- O! już zna!
15   2, II |          młody chłopak i niedorosła panienka mówili jej o czymś oboje
16   2, II |           zaniedbane ranne ubranie, panienka zaś, wątła i z żółtawą cerą,
17   2, II |                 Cieniutkimi ramiony panienka usiłowała objąć kościstą
18   2, II |           ha? U ciebie serce, bo ty panienka, a u niego kamień, bo to
19   2, II |      pośpiesznie zaszeptała Teresa.~Panienka na palcach do łóżka matki
20   2, III|            prawiła: ~- Bo to, widzi panienka, po czym poznać głupiego?
21   2, III|             i wnet prawiła dalej:~- Panienka śmieje się. Owszem. A jak
22   2, III|      zagadała stara. - Bo to, widzi panienka, z Jadwiśką Domuntówną tak
23   2, III|        zawołała:~- Bardzo słusznie! Panienka żąć może tak, jak i my jeszcze
24   2, III|       oczami gadała:~- Bo to, widzi panienka, on pierwszy śpiewak w okolicy,
25   2, III|            białą świetlicę.~- Bo to panienka skaleczyła się! - zabrzmiał
26   2, III| nieuzwyczajenia! cha, cha, cha! Nim panienka za mąż wyjdzie, zagoi się!
27   2, III|            cha, cha, cha! Ej! bo to panienka i sama na paluszek swój
28   2, III|      wysypywać się zacznie.~- Bo to panienka - gadała dalej - pewno już
29   2, III|            dziś obaczywszy. Nadmiar panienka przelękła się i już nawet
30   2, III|        klasnęła i zawołała:~- Bo to panienka prawdę mówi. Owszem. Wszędzie
31   2, V  |       zatrzęsła, i wnet zagadała.~- Panienka znowu do nas przyszła! Bardzo
32   2, V  |           Bardzo słusznie, tylko że panienka nie do tego stworzona!~-
33   2, V  |        przecież wróciłaś! O północy panienka ze spacerów wraca. Winszuję,
34   3, III|             piękny to jest laur być panienką i jakże go nie żałować!
35   3, III|             zawiązywały. Młodziutka panienka, w tym samym stroju, w jakim
36   3, V  |       zawsze to jakoś nie te... aby panienka taki mezalians robiła...~
37   3, V  |           zawsze to nie wypada, aby panienka za jakiegoś te... te...