Tom, Rozdzial

 1   1, II |        Tak. Justysia jest krewną męża mego, córką jego ciotecznej
 2   1, II |      Zawstydziła się rubaszności męża okazanej wobec mało jeszcze
 3   1, III|         otwarta książka. Wejście męża nie ożywiło jej zasępionych
 4   1, III|      akuratnością otrzymywane od męża, okleiła swą sypialnię papierem
 5   1, IV |      cumme quoi przed dwoma laty męża swego, Zygmunta Korczyńskiego,
 6   1, IV |     gestykulując, często w twarz męża wlepiając długie spojrzenia,
 7   1, IV |          sztywnym szwagrem swego męża, który z galanterią zwracając
 8   1, IV |          stopni przenosi czułość męża, że ona, dość posażna, świetnie
 9   1, IV |       Klotylda, już na ramieniu, męża swego zwieszona, z ironicznym
10   1, IV |         tuliła się do boku swego męża i podnosiła ku niemu rozżalone
11   1, V  |        wymawiała imię zginionego męża, chłodne zawsze jej usta
12   2, I  |       jej wiele... wiem o tym od męża. Ale raz już spróbowałeś
13   2, III|          o zdrowie trzeciego jej męża i o to, wiele jeszcze razy
14   2, III|      sobie ze mnie, że trzeciego męża mam. Owszem! Ja temu nie
15   2, III|     czołem twardo doświadczonego męża i ponurym wzrokiem kogoś,
16   2, IV |    później większej poszany i od męża, i od jego familii doświadczy,
17   2, V  |         że do Starzyn poszła, do męża, a jutro raniutko powróci
18   3, I  |      ośmiu lat, które jej u boku męża i w jego domu upłynęły.
19   3, I  |      przekonania i dążenia swego męża. Żona demokraty i patrioty,
20   3, I  |       ramiona zarzuciła na szyję męża, mocno go pocałowała, a
21   3, I  |        twarz Zygmunta. Wizerunek męża pani Andrzejowa posiadała
22   3, I  |         należącym niegdyś do jej męża od dawna mieszkali ludzie
23   3, I  |  stoczyła była z bratem zmarłego męża rozmowę długą i burzliwą,
24   3, I  |   jednego z pełnionych przez jej męża zadań społecznych. Jak tam,
25   3, I  |         mogła.~Na szczęście brat męża przychodził jej z pomocą,
26   3, I  | pierwszego i jedynego kochanka i męża. Jakieś smutne szmery powstawały
27   3, I  |       kobieta tuliła się do boku męża, strojną głowę ku niemu
28   3, I  |      wysunęła rękę spod ramienia męża i na chwilę gestem gniewu
29   3, I  |        pokornie utkwiły w twarzy męża, który od kart książeczki
30   3, I  |       Posiadać swój portret ręką męża wykonany było od dnia zaręczyn
31   3, I  |        Młoda kobieta chmurnie na męża popatrzała. Twarz mu ożywiła
32   3, I  |         jednym serdecznym słowem męża obudzone, znikły bez śladu.
33   3, I  |         jej oczy tonęły w twarzy męża z takim natężeniem, jakby
34   3, I  |        salonów i do pokoju matki męża wbiegając wybuchnęła płaczem.~
35   3, I  |        Klotylda powierzała matce męża swoje obawy i żale, ratunku
36   3, I  | pieszczot, gdyby miłość jego dla męża, jedyna, na jaką zdobyć
37   3, III|     suknią jaśniejąca i z pomocą męża jako też kilku dziewcząt