Tom, Rozdzial

 1   1, I  |      ciemną, że prawie brązową, z czołem sfałdowanym w kilka grubych
 2   1, II |          włosy rzadkie nad niskim czołem, twarz długą, kościstą,
 3   1, II |    ogorzałą twarzą, pomarszczonym czołem i wielkimi, ciemnymi oczami,
 4   1, II |        aby ukryć tworzącą się nad czołem łysinę; twarzą jego, o rysach
 5   1, III|          sąsiadów z namarszczonym czołem odpowiadał:~- Na wszelki
 6   1, IV |          drgającym, tak drgającym czołem, że drgania te dosięgały
 7   1, IV |          od włosów ciemniejsza, z czołem przerzniętym kilku poprzecznymi
 8   1, V  |     ciałem, chorobliwie drgającym czołem i atłasową ręką, która tak
 9   1, V  |           bladą ręką poprawił nad czołem czapkę i daleko kędyś bladymi
10   1, V  |           czoło kobiece; oczy pod czołem tym umieszczone przez szczeliny
11   1, VI |   siermiędze, z szerokim, pięknym czołem i bujną, płową czupryną,
12   1, VI |      złota i drogich kamieni. Nad czołem królewskim świeciło na kołpaku
13   2, I  |           drodze hasa i powróci z czołem pełnym guzów. Ale jemu więcej
14   2, I  |          sam jeden pozostawszy, z czołem na obie dłonie opuszczonym,
15   2, I  |   ufryzowanymi włosami nad białym czołem i wiszącymi u piersi binoklami
16   2, I  |     drobnymi zmarszczkami okrytym czołem. Końce jej ładnych ust opuszczały
17   2, I  |         drgania tak mu wstrząsały czołem, brwiami i ustami, że twarz
18   2, I  |        widocznie; ze zmarszczonym czołem i wytężonym wzrokiem patrzała
19   2, I  |      trochę oczami pod dziecinnym czołem; ona szła z pochyloną nieco
20   2, II |           bawiono się wybornie. Z czołem do drzwi przyciśniętym Witold
21   2, II |  rozczochranych nad pomarszczonym czołem, wbiegła do sali jadalnej,
22   2, II |            ze zmarszczonym trochę czołem ukazywała kuzynkom pantofelek
23   2, II |       pobladłą cerą, zmarszczonym czołem i zesztywniałymi rysami
24   2, III|          zaczesujący nad szerokim czołem, nie mógł na tę porę przywdziać
25   2, III|         maków sterczących nad jej czołem, tak prawie, jak one, pąsowym.
26   2, III|           cerą i trochę zmęczonym czołem, tę miała właściwość, że
27   2, III|           prawie, stał z chmurnym czołem twardo doświadczonego męża
28   2, IV |     wskoczył. Z wiosłem w ręku, z czołem na wpół tylko daszkiem czapki
29   2, IV |          z pochylonym, spłonionym czołem, ze spuszczoną, wilgotną
30   2, V  |          to proszę - cicho; ale z czołem poprzeczną zmarszczką przerzniętym
31   3, II | roziskrzonym wzrokiem i wilgotnym czołem chciał w oczy jej spojrzeć
32   3, III|           drużko, niezmarszczonym czołem, wesołym okiem i łaskawą
33   3, III|     różowa, piegowata, z szerokim czołem i zawiesistym wąsem, zapłonęła
34   3, IV |           kroplami potu świecącym czołem. Z wyciągniętą ku synowi
35   3, IV |      słowy, potem słuchał syna, z czołem na dłoni, ze wzrokiem wpatrzonym
36   3, V  |     ustami, ale z rozpromienionym czołem dokończyła:~- Z jakimże
37   3, V  |           na ramieniu położył i z czołem zmarszczonym, z niesmakiem