Tom, Rozdzial

 1   1, I  |  pogodzić się albo powiesisz się chyba czy utopisz się... Każdy
 2   1, II |      mnie panie dadzą za to, ha? Chyba panna Teresa pozwoli się
 3   1, II |     zwracając się do pani domu - chyba pani choć w rączkę pocałować
 4   1, III|          łatwe... Do końca życia chyba nie zapomnę, w jakim byłem
 5   1, III|          okolicznościach ostatni chyba głupiec utrzymywać się może
 6   1, IV |           Mnie się zdaje, że pan chyba inaczej myślisz o tym niż
 7   1, IV |    przerwało parę głosów.~- Taką chyba, że paszy mają mało, więc
 8   1, IV |    skądże jej się to wzięło! Już chyba lat z dziesięć nigdzie w
 9   1, IV |       dobrego człowieka, jak on, chyba na tym podłym świecie nie
10   2, II |      bawić się nie starałeś? One chyba żadnych jeszcze ciężkich
11   2, III|         wśród śmiechu tego wołał chyba ty na morzu rozum swój zostawiłeś,
12   2, III|        oj, oj! jaki ja zmęczony! Chyba mnie panna Antonina usieść
13   2, IV |         nie można - rzekł Jan. - Chyba jesienią kiedy drzewa i
14   2, IV |           Zupełnie jak w pieśni:~Chyba czarny kruk zakracze,~Czarna
15   2, IV |    Zupełnie jak w starej pieśni:~Chyba czarny kruk zakracze,~Czarna
16   2, IV |        chmura dżdżem zapłacze...~Chyba też ziemia i drzewa powieją
17   2, IV |         żałobny, który wyszepczą chyba niskie trawy...~Justyna
18   2, IV |         i gadać z nami nie chce, chyba z przyczyny interesu jak
19   2, IV |        ciągła; wieczorami to już chyba tak kto około stolarstwa
20   2, V  |         patrząc parsknęła.~- Już chyba skończenie świata nastąpi,
21   2, V  |          na co, ot tak, przez to chyba, że już ją ciągiem niespokojność
22   2, V  |     królestwo pochodziło? Diabli chyba wiedzą, bo goła byłam jak
23   3, I  |   świecie będzie mógł pokazać... Chyba przede wszystkim na pensję
24   3, II |         gorzej, jak z kamieniami chyba, bo przecież są na świecie
25   3, II |       Bogu ojca, a więcej to już chyba takiego człowieka na świecie
26   3, II |         piękne, ale nie nadmiar, chyba, ot, że podłogi błyszczą
27   3, II |          ja tym czasem bez niego chyba potem do mogiły ścieknę.
28   3, II |          O czym mówiłeś? Ależ ty chyba sam tego nie rozumiesz!
29   3, II |             Wielki Boże! Ależ ty chyba w chwili uniesienia... w
30   3, III| przyrzekła, że raz zatańczy, ale chyba krakowiaka, więcej nic,
31   3, III|          Dobry aniołeczek! Teraz chyba dudek ją do ołtarza zaprowadzi!~-
32   3, III|       nastąpi, a razem z nią już chyba skończenie świata, bo żeby
33   3, III|         wnuki, z dopustu bożego, chyba już na psy zejdą... ród
34   3, IV | przerywał już, milczał, a biegły chyba znawca dusz mógłby odgadnąć,
35   3, V  |       żal... ale dotąd nie mógł. Chyba go kobieta, którą pokochał,
36   3, V  |   niespodzianka losu...~- To już chyba święty Antoni sprawił!... -
37   3, V  |          z uśmiechem dodał - już chyba tylko moja żona i panna