Tom, Rozdzial

 1   1, I  |       czy ta dziewczyna na lat dwadzieścia parę wyglądająca wydawała
 2   1, I  |            Będzie temu już lat dwadzieścia dwa... trzy... Jaki to był
 3   1, III|        Miała ona podówczas lat dwadzieścia cztery i w pełnym znaczeniu
 4   1, III|       potrzeby. Posagu wniosła dwadzieścia tysięcy: prosi o procent
 5   1, V  |      była dzieckiem, miała lat dwadzieścia cztery i kiedyś bardzo kochała
 6   1, V  |       Za owocowymi drzewami ze dwadzieścia ulów na błękitno pomalowanych
 7   1, V  |     oczu nie wypieka... ja ich dwadzieścia lat nie widziałem i do śmierci
 8   1, VI |    bąble obsiadały ciała. Może dwadzieścia roków minęło im w tej męce,
 9   2, I  |     pud wełny, a ona żądała po dwadzieścia. Coraz głośniej i energiczniej
10   2, I  |        waszym wielkim świecie, dwadzieścia razy w życiu kochać i przestawać
11   2, II |        Była to głowa mężczyzny dwadzieścia dwa lub trzy lata mieć mogącego,
12   2, II |       taką starą i straszną... Dwadzieścia dziewięć lat mam, dlaczegóżbym
13   2, III|   stanie". Jemu było wtedy lat dwadzieścia, a jej sześć. Anzelm był
14   2, III|      tak lekki, jakby miał lat dwadzieścia, z pięściami tak zaciśniętymi,
15   2, IV |        może wszystkich osób ze dwadzieścia. Nikt tam bardzo głośno
16   2, IV |       ziemi mają sporo, morgów dwadzieścia. Trzech tylko w okolicy
17   2, IV |        Krów mają cztery, owiec dwadzieścia; więcej mieć by potrzeba,
18   2, IV |      nogami ognistej barwy, Ze dwadzieścia ich było; wyglądały jak
19   2, V  |        inwentarz piękny, bo aż dwadzieścia sztuk bydła, i familia bardzo
20   2, V  |         Może więcej nie ma jak dwadzieścia jeden rok, i w sołdaty nie
21   2, V  |    jakby nie pięćdziesiąt, ale dwadzieścia lat miała.~- Chwała Bogu
22   2, V  |      dziesięć lat było, a jemu dwadzieścia, kiedy go pan Dominik Korczyński,
23   2, V  |   wciąż podsycane. Było ich ze dwadzieścia. W głębokim dole, po nieruchomej
24   2, V  |         które wyrył czas przez dwadzieścia kilka lat długo, ciężko,
25   2, V  |      nie miał. Sierotą byłam i dwadzieścia kilka lat miałam. Ale wyśmiewali,
26   3, I  | zajęcia i ten tryb życia przez dwadzieścia trzy lata pustelniczego
27   3, I  |       różnego rodzaju miała ze dwadzieścia. Daleko jeszcze więcej znajdowało
28   3, I  |  łachmanów.~Tak jej zeszło lat dwadzieścia trzy, na których tle jednostajnym
29   3, I  |       kobieta, która przez lat dwadzieścia kilka ani razu nie zdjęła
30   3, II |         Poczciwy ten Teofilek! Dwadzieścia dwa lata miał, kiedy mu
31   3, II |   bardzo zacna matrona... a on dwadzieścia dwa lata miał, kiedy stracił
32   3, II |         Tym dobrze! Więcej niż dwadzieścia morgów gruntu mają i we
33   3, III|    swoich użyna, bydła może ze dwadzieścia sztuk posiada i piękne kunie
34   3, III|        głową zwolna kołysał.~- Dwadzieścia trzy lata... dwadzieścia
35   3, III|       Dwadzieścia trzy lata... dwadzieścia trzy lata... - mówiła.~A
36   3, III|        Na toku wirowało par ze dwadzieścia, to jednocześnie, to gdy