Tom, Rozdzial

 1   1, III|         przez otrzymanie małego zrazu urzędu. Benedykt zaciągnął
 2   1, III|  cierpliwych potrzeba. Benedykt zrazu wierzgał i z nozdrzy ogień
 3   1, III|      stopniowo uspokajał się... Zrazu przyzwyczajeniami młodości
 4   1, III|      którą poniósł. Oni prosili zrazu, potem jeden z nich stawił
 5   1, III|     silny mężczyzna zaśmiał się zrazu krótkim, nerwowym śmiechem,
 6   1, IV |       jak szafirowe, rozżarzone zrazu oczy Klotyldy zaczęły wilgotnieć
 7   1, IV |        ja nie mogę...~Osłupiała zrazu oblana gorącem jego słów
 8   1, V  |        przez całe dwa miesiące, zrazu energicznie i uparcie, a
 9   1, V  |         było dla Justyny ciosem zrazu, który wtrącił ją w rozpacz,
10   1, VI |       nad nim jak wysokie góry. Zrazu ściany te miały pozór nagich,
11   2, I  |       mu na powitanie podawała. Zrazu mniemać by można, że z niejaką
12   2, II |      jak teraz, Teresa utraciła zrazu przytomność; od toalety
13   2, II |   ożenienia się z nią śmiał się zrazu i żartował, ale teraz zaczyna
14   2, II |      Pani Emilii taki mezalians zrazu w głowie pomieścić się nie
15   2, III|  przyczyny?...~Wyrazy, śpieszne zrazu, prawie gwałtowne, stopniowo
16   2, III|      lub mętną wodą żyć wieki !~Zrazu przy dotknięciu młodego
17   2, IV |   powstać musiała, bo nieśmiało zrazu i urywanymi słowy, a potem
18   2, V  |       zdziwił się bardzo, tylko zrazu, jakby przelękniony, w tył
19   2, V  |         okolicy, z najbliższych zrazu jej domów, potem z dalszych,
20   3, I  | zaświatowe istnienie Andrzeja i zrazu nieśmiało, potem z coraz
21   3, II |    pokornej i ociężałej słuchał zrazu leniwie i tylko z przymusu,
22   3, II |       czarne jej oczy zapłonęły zrazu jak żużle, a potem zmąciły
23   3, II |        Pani Emilia najzupełniej zrazu nie zrozumiała, o co synowi
24   3, II |     syna wyrozumiała, osłupiała zrazu od zdziwienia, a potem żądaniu
25   3, II |       oczami patrzał, że Witold zrazu parsknął wesołym śmiechem,
26   3, II |    sypały się mu iskry. Uczynił zrazu ruch taki, jakby miał za
27   3, III|      Naprzód Kazimierz Jaśmont, zrazu zdumiony i oszołomiony,
28   3, III|         mamy!~Witold, zdziwiony zrazu, spoważniał i spochmurniał.
29   3, III| mieliśmy...~Witold, w swobodnej zrazu postawie na stole siedząc
30   3, IV |        rdzy, ale człowiek łzami zrazu oblewa każdą na własnej
31   3, IV |        go z ludźmi poczęły, gdy zrazu ścigać wzrokiem, a potem
32   3, IV |    pokrywał; Jan też przystanął zrazu i widać było, że słowa stryja
33   3, IV |       dalekiego zakrętu płynęła zrazu samym czystym złotem, a
34   3, V  |      oczami znaczenia słów jego zrazu formalnie zrozumieć nie
35   3, V  |       koszący. Spostrzegł ich i zrazu trwoga uczyniła go jakby