Tom, Rozdzial

 1   1, V  | rozszczebiotała się nagle Antolka. - Jaśmont ze swatem przyjeżdżał...
 2   3, II |      drużbantem będzie pan Kazimierz Jaśmont, którego cyfry na cieniutkiej
 3   3, II |            się jej bardzo, że Franuś Jaśmont miał dobre konie, krów aż
 4   3, II |           Alżusi kawaler, Franciszek Jaśmont... - zarekomendował Fabian.~
 5   3, III|            wyszukanym imieniem Albin Jaśmont, ekonom z Osowiec, który
 6   3, III|           mówili o tym, że Kazimierz Jaśmont najmniejszym urodzajem ze
 7   3, III|              to bogacz ten Kazimierz Jaśmont. Pracować - pracuje, bo
 8   3, III|             druga twierdziła, że pan Jaśmont Janka od Jadwiśki odsadzi,
 9   3, III|              się spóźnił - Kazimierz Jaśmont w jednym ręku, białą rękawiczką
10   3, III|         sześć par drużbów: Kazimierz Jaśmont z Justyną, Witold Korczyński
11   3, III|       upodobała się! Teraz Kazimierz Jaśmont uczynił poruszenie, które
12   3, III|     przypinały, a pierwszy Kazimierz Jaśmont w tym powszechnym zamieszaniu
13   3, III|            głową i wytężonym słuchem Jaśmont odpowiedzi jej wysłuchał,
14   3, III|             Usłyszawszy to Kazimierz Jaśmont wielką, różową, piegowatą
15   3, III|      niecierpliwie wołające:~- Panie Jaśmont! Jaśmont! Panie Kazimierzu!
16   3, III|           wołające:~- Panie Jaśmont! Jaśmont! Panie Kazimierzu! Kaziu!
17   3, III|             Kazimierzu! Kaziu! Panie Jaśmont! Jaś-mont! Jaś-mont!~Nic
18   3, III|            tańce rozpocznie... Panie Jaśmont! Owszem, gdzież on przepadł?
19   3, III|            opowiadając, że Kazimierz Jaśmont ładnie tańczy. Istotnie,
20   3, III|            grać przestała; Kazimierz Jaśmont w posuwistych poskokach
21   3, III|           stanął przy niej Kazimierz Jaśmont, a że już raz gdzieściś
22   3, III|          smętek jakiś opada... Na co Jaśmont poważnie odpowiedział, jako
23   3, III|          kogoś śnić tak mało znając. Jaśmont wtedy cicho szepnął:~- Co
24   3, III|           zaś jej tak błyszczały, że Jaśmont je porównał do brylantów
25   3, III|       potrzeba. Wyszła przed wrota a Jaśmont Witolda za ramię pochwyciwszy
26   3, III|           nie prześcignie, nawet pan Jaśmont, który ślicznie tańczy i
27   3, III|              i od charakteru zależy. Jaśmont, na przykład, gdyby Jadwiśki
28   3, III|             ujęli. Naprzód Kazimierz Jaśmont, zrazu zdumiony i oszołomiony,
29   3, III|       znajdował się ekonom z Osowiec Jaśmont i dzierżawca Giecołd, historię
30   3, III|               Panie Zaniewski! Panie Jaśmont! Panie Bohatyrowicz! na
31   3, IV |            drużbanta. Więc Kazimierz Jaśmont sam za uzdę poprowadził
32   3, IV |         cieńszych płócien. Kazimierz Jaśmont od bryczek wracając tu i
33   3, IV |              nią patrzali. Kazimierz Jaśmont palcami pstryknął.~- Szyk
34   3, IV |             niewygodnie... Kazimierz Jaśmont na chwilę cierpliwość stracił,
35   3, IV |              nawet mówiła półgłosem. Jaśmont na bryczkę swoją ukazywał:~-