Tom, Rozdzial

 1   1, I  |     było z tą cholerą?~Zaczęły iść dalej, tak samo prędko jak
 2   1, I  |  trochę pochylił.~Dwie kobiety iść znowu zaczęły, Marta mówiła:~-
 3   1, V  | tamtędy... między owsem trzeba iść i wyjdzie się na wprost
 4   1, V  |     było na tym balu i wolałam iść w pole - żywo też i zupełnie
 5   1, V  |       jesieni do wojska trzeba iść... Jak sobie na to wspomni,
 6   1, V  |  mileńki! Mój rodzony! proszęż iść... prędko... ona w gościnę
 7   1, V  |      do nas przyszła... proszę iść...~- Wariat ty, Janek, czy
 8   1, V  |      przywitał?... Proszęż już iść... prędzej... mój rodzony!...~
 9   1, V  | wtrącił Anzelm - z góry po nią iść trzeba i nieść ją pod górę.~-
10   1, V  |     pożerają. Nie chciała stąd iść ani tam wracać. Co ona tam
11   1, VI | wiersza. Zaraz przecież zaczął iść dalej, a raczej wspinać
12   2, II |     Ciotko! - zawołał - proszę iść do doktora!...~Pod ściągniętymi
13   2, II |      czyste zwierciadła, razem iść drogą długą i czystą, a
14   2, III|        Witold nijak do Anzelma iść nie śmiał. "Chcę, a nie
15   2, IV |  okolicy i potem dobrą godzinę iść lasami; albo płynąć trzeba
16   2, IV |       trzy lata temu do wojska iść miał, to po całych dniach
17   2, IV |        ciała i ducha. Pragnęła iść, biec, komuś w czymś pomagać,
18   2, IV |     trzeba nam ciągle na prawo iść, to za kwadrans na brzeg
19   2, V  |       niepewna, w którą stronę iść jej wypada; stary to spostrzegł,
20   2, V  |     aby do siostry z wymówkami iść, ale z bokówki, cicha i
21   2, V  |     tak że matka nie zdążywszy iść razem z nami w tyle ostała.
22   2, V  |      jeszcze prędzej od ciebie iść potrafię - zażartował Anzelm.~
23   3, I  |       Po wielekroć już chciała iść do niej, do niego, zapytywać,
24   3, II |  Krokiem przyśpieszonym zaczął iść dalej, o towarzyszce swej
25   3, II |   arabskie awantury! Na wesele iść z nimi! Przymila się, obejmuje,
26   3, II |       panna - po co ja tam mam iść? na co? dlaczego?~- Naprzód
27   3, II |       nie będę miała śmiałości iść do dworu, i z radą wystąpił,
28   3, II |   sieni, aż tu nie wiem, gdzie iść... na prawo czy na lewo?~
29   3, II |     sekretem, ojciec kazał jej iść do dworu i spróbować, czy
30   3, II |     sieni na górę prowadzących iść zaczął. Dom ten znanym mu
31   3, III|    basowym swym głosem i drogą iść nie przestając odpowiedziała,
32   3, III|    mógł, a my w najem do niego iść nie zechcieli. Pewno! naturalnie!
33   3, III|      niewolę za marny pieniądz iść! Ale gdybyśmy w panu Korczyńskim
34   3, IV |  ciemne i ciasne ich podziemia iść pragniemy i idziemy, choćby
35   3, V  |     śmiech! po cóż ja mam stąd iść, jeżeli tobie potrzebną