Tom, Rozdzial

 1   1, II |         człowieka na tym świecie! Żadnej za nic nagrody! Ale nie! -
 2   1, II | szczególny hałas ten nie zwróciła żadnej uwagí, ale Teresa rzuciła
 3   1, III|      morgów przestrzeni, w szkole żadnej nie był, ziemię swą własnymi
 4   1, III|     fatygę, skoro sobie przez nią żadnej przyjemności zdobyć nie
 5   1, III|         to więc nie zrobi różnicy żadnej, a mnie, w moim smutnym
 6   1, IV |          co ją otaczało, nawzajem żadnej takiej nie przedstawiała
 7   1, IV |       kosztuje!...~- Czy nie mają żadnej racji? - przerwało parę
 8   1, IV |       która zresztą jest wyborną, żadnej innej nigdy nie słyszysz.
 9   1, V  |     niekiedy na nich. Mógł je bez żadnej już przeszkody i odpowiedzialności
10   1, V  |       byłem. Czego chodzić, kiedy żadnej przyczyny nie ma?~I jakby
11   1, V  |            i pomiędzy nami kłótni żadnej nie ma. Tylko tego Adasia
12   1, V  |    ciekawych sąsiadów nie zwracał żadnej uwagi i powoli, ale z zajęciem
13   1, V  |           sercu swoim nie chowa i żadnej ubligi od niego nie otrzymał? -
14   2, II |          fontanną płacze! O nic u żadnej dopytać się nie można!~Z
15   2, II |     kocham, a ona dla mnie nie ma żadnej sympatii!...~Zaczęła znowu
16   2, III|          się nieobojętnie. Ja bez żadnej nauki sadek ten założyłem,
17   2, III|         mówił dalej - ze mnie już żadnej pomocy nikomu nie będzie.
18   2, III|      sprawę zdawali, bo tajemnicy żadnej w rozmowie ich nie było.
19   2, IV |        rzeki i w borze przepadła; żadnej barwy oprócz białości piasku
20   2, IV |   szarością nabrzmiałych obłoków; żadnej woni oprócz suchego i krztuszącego
21   2, IV |      wspomnieniem nie sięgała ona żadnej z tych ognistych i strzelistych
22   2, IV |          mającego dla niej ponęty żadnej. Nie znała świata, jego
23   2, V  |   zwątpiałość ta mnie gniotła, bo żadnej już chęci i żadnego zamiaru
24   2, V  |      Anzelm nie zapytywał o nic i żadnej uwagi synowcowi nie uczynił.
25   2, V  |           bogi prowadzą? A miotły żadnej z sobą nie przyniosłaś?
26   3, I  |          to dla niego wątpliwości żadnej. Zresztą, myślał o tym rzadko,
27   3, I  |          pomysłu, żadnego ciepła, żadnej energii. Po krótkim okresie
28   3, II |       wyjechać. Straty nie będzie żadnej ani nam, ani tobie...~Ostatnie
29   3, II |     Leonia, ale pani Emilia długo żadnej ulgi uczuć nie mogła, przeważnie
30   3, II |  odtrąconym został, następnie, że żadnej z tych dwóch kobiet prawdziwie
31   3, III|      postępek do panny Domuntówny żadnej pretensji nie mam, to i
32   3, V  |      kwalifikacji żadnych ani też żadnej do takiego stanowiska pretensji... ~-
33   3, V  |   uśmiechała się.~- Zagadki w tym żadnej nie ma - odpowiedziała.-
34   3, V  |       wzniósł.~- Tu kompromitacji żadnej dla Justynki nie ma - powstając