Tom, Rozdzial

 1   1, I  |       ojciec tego Janka, Jerzy, i stryj jego, ten Anzelm Bohatyrowicz,
 2   1, V  |        powiedziawszy - dodał - to stryj Anzelm był dla mnie i ojcem,
 3   1, V  |      kosiła i orała... Wtedy mnie stryj powiedział, żebym jej pomagał
 4   1, V  |      zawołała - kto tu mieszka?~- Stryj Anzelm, czyli my wszyscy
 5   1, V  |           proszę wejść i spocząć. Stryj będzie bardzo kontenty i
 6   1, V  |        Korczyna... panna Justyna. Stryj wie... ta, co to ja stryju
 7   1, V  |       zawsze opowiadałem... Niech stryj idzie i przywita się...~
 8   1, V  |       przyszła spocząć... niechże stryj idzie...~Ale stary plecami
 9   1, V  |            I czy to pięknie, żeby stryj sam gościa w swojej chacie
10   1, V  |       wszystkim wariat!~- Pójdzie stryj?~- A już pójdę... ale niech
11   1, V  |     będzie łaskawa siądzie, zaraz stryj przyjdzie... ja konie odprzęgę...~
12   1, V  |           da wiary - zawołał - że stryj to wszystko własnymi rękami
13   1, V  |          Korczyńskim?~Słyszał, że stryj nazywał ją panią, i w ten
14   1, V  |      sposób mówić do niej zaczął. Stryj lepiej od niego wiedział,
15   1, VI | wpółfiluternie, wpółtajemniczo.~- Stryj wie wszystko - zaczął -
16   2, III|         dzieciństwa lubili się... stryj tego tylko czeka, żeby pobłogosławić...
17   2, III|         zapomniał.~- A kiedy twój stryj podobno chory i nie lubi
18   2, III|       będzie, tylko nie zaraz, bo stryj i ja nie pozwolimy jej w
19   2, III|     Najpewniej.~- A jeżeli czasem stryj zostanie w domu?~Spojrzała
20   2, IV |     mielizny na toń spłynęło.~- A stryj? - zapytała.~- Chory. Wczoraj
21   2, IV |        Może pięć lat nie byłem... Stryj woli na Mogiłę tamtą drogą
22   2, IV |        sobie. Całkiem inaczej jak stryj Anzelm, który wesoły był,
23   2, IV |     płaczu nie mając tyle tylko: "Stryj powiedzieć kazał, że pan
24   2, IV |          wszedłem, pan Benedykt i stryj z sobą rozmawiali, a tego,
25   2, IV |         zapytał się: "A Dominik?" Stryj zaś znak taki około rąk
26   2, IV |           a okno w okno patrzy...~Stryj i on sam zatargów i procesów,
27   2, IV |          kiedyś bieda była, kiedy stryj był chory, a on jeszcze
28   3, II |       chcę... sarknął Benedykt.~- Stryj Andrzej... - drżącymi trochę
29   3, II |         lud... słowem... jak mówi stryj Benedykt, to... tamto!...
30   3, III|    pogrążony w sobie i mrukowaty, stryj na ciężką chandrę w kwiecie
31   3, III|         jakimi byli jego ojciec i stryj... Przyszła jednak chwila,
32   3, III|      kocham - szeptał mężczyzna - stryj i brat nadaremnie lękają
33   3, III|         głównie chce ją wziąść, a stryj Anzelm nie dostawszy tej,
34   3, IV |     zapomniany i nieuczczony twój stryj usypia snem wiecznym?"~Dziecko