Tom, Rozdzial

 1   1, I  |                Zaczęły iść dalej, tak samo prędko jak wprzódy. Stara
 2   1, I  |                sarknęła - wiecznie to samo. Nikt nie uwierzy w to,
 3   1, II |               słodką i cierpiącą; tak samo jak tamta splatała i opuszczała
 4   1, III|               tacy, którzy czynili to samo; ale poważna większość wzruszała
 5   1, III|               lenistwa ciała i duszy. Samo przejście z domu do ogrodowej
 6   1, IV |          podnosiła, wzrok jej był tak samo jak przedtem znużony i przygasły.
 7   1, VI |              dziadów przyjmuje... tak samo zupełnie, jak żeby śród
 8   1, VI |          wszystko tu znowu będzie tak samo, jak było przed trzema przeszło
 9   2, I  |              może, drepce i gada, tak samo nieustannie gada, jak drepce,
10   2, I  |         Francuszczyzna moja pewno tak samo kulawa, jak u Justyny, ale
11   2, II |       pomieścić się nie mógł, a potem samo jego przypuszczenie zachwyciło
12   2, III|             mi Pan Bóg najwyższy. Tak samo jak po tamtym, Jerzym, desperowałam,
13   2, IV |        pełnych, szafirowych oczu, tak samo, jak usta, śmiejących się
14   2, IV |     podwórkach zgromadzali się i, tak samo jak my, kupkami stojąc,
15   2, IV | niejednostajne mają przyrodzenie. Tak samo i między ludźmi. Są w okolicy
16   2, V  |          Andrzejowa uśmiechała się na samo wspomnienie, że ja bym mogła
17   3, I  |             opowiedzieć mogło. Takież samo zamiłowanie w zgromadzaniu
18   3, I  |        głęboko zapadło w jej istotę i samo jedno dotąd ją wypełniało.
19   3, I  |       słoneczne, kwieciste odleci? Za samo przypuszczenie, że tak stać
20   3, I  |          patrzał. Było to zupełnie to samo, co widział przed kilku
21   3, II |          ciele i duszy, jeżeli nie to samo zawsze myślę! - wykrzyknął
22   3, II |              małym garnku barszcz tak samo w górę kipi, jak i w wielkim...~
23   3, II |        śmiałość. Tuż za nią stojąc, w samo ucho prawie, pieszczotliwie
24   3, III|             ziemi świetne jej barwy i samo pobladło, a teraz na piękną
25   3, III|    Podstarzałe lub stare kobiety, tak samo jak rówieśnicy ich mężczyźni,
26   3, III|          jakby do uśmiechu.~- Ale tak samo i lejców zbytnio żonce nie
27   3, III|           wesele, i to córki, ot, tak samo jednej, jak ta jedna głowa
28   3, III|               pana Korczyńskiego, tak samo jak inni, niejeden raz złe
29   3, III|             wcale nie należy, ale tak samo, jak Bohatyrowicze, w bliskim
30   3, IV |               ponury. Te motylki, tak samo jak teraz, kręciły się koło
31   3, IV |       przeczytać. I wtenczas było tak samo. Wyjmował spod przycisku
32   3, IV |            pozostał. Cóż? Wszędzie to samo. Z trzech, a gdzieniegdzie
33   3, IV |              Przebaczysz? i znowu tak samo kochać mię będziesz jak
34   3, IV |            wymówił:~- Boże! Boże!~Tak samo niegdyś, z tą samą grozą