Tom, Rozdzial

 1   1, I  | ciekawość budzić mogącą. Była to mała, chuda, okrągła twarz ze
 2   1, I  |        była w Korczynie, jeszcze mała byłaś, bo było to właśnie
 3   1, II |     cieniutkiej, brudnej chustki mała i zwiędła jej twarz okryła
 4   1, II |      talentu... Żona jego ładna, mała blondynka... Cóż więc?~-
 5   1, II |        cichą wodę wypłynęła łódź mała, od jednego brzegu do drugiego
 6   1, III|      wynaleźć było trudno, a gdy mała siostra raz zachorowała,
 7   1, V  |          Orzelskiego uregulował, małą sumkę z ogólnego rozbicia
 8   1, V  |      trawę grablami zgarniał i w małą kopicę na dziedzińcu składał
 9   1, V  |      niskiej chaty; ale bywa, że mała mucha wielkiego konia do
10   1, VI |         z niej tylko głowa jego, małą czapką ocieniona i ramię
11   1, VI |  łagodnym skłonie, który tworzył małą, nieco spadzistą równinę.
12   2, I  |          ziemi spływała własność mała.~Ostry chłód zapanował po
13   2, I  |  bawialny, sypialny, dziecinny i mała jadalnia, w której teraz
14   2, I  |       siedząca dotąd u jej kolan mała Bronia.~- Każę zaraz podać
15   2, II |         cicho przerwał Benedykt.~Mała, siwiejąca głowa, na sztywnym
16   2, II |        prawda?~I podnosząc nieco małą nóżkę Leonia ze smutkiem
17   2, II |           a u brzegu stała łódka mała, w której wnet z towarzyszem
18   2, III|   opadała na ćwieczku zawieszona mała korona cierniowa. U okna,
19   2, IV |    Prędkim ruchem targnął wodę i mała rybka trzepocząca się u
20   2, IV |  cisnąłem i roztłukłem, siostrę, małą jeszcze, złajałem i stryjowi
21   2, IV |      doświadczy, jeżeli się choć małą rzeczą do spólnego dobra
22   2, V  |   żółtego rozchodniku okręcony i mała lampa z grzybiastym szklanym
23   2, V  |   otwarte ukazywała się bokówka, mała, podługowata izdebka, z
24   2, V  |      napełnił szarawy zmrok. Jan małą lampę na komodzie zapalił
25   2, V  |      pogrążona była w cieniu, bo mała lampa na olchowej komodzie
26   3, I  |      łączące się rzeki, wielką i małą, w dalekiej perspektywie
27   3, I  |         u drugiego zwieszała się mała, przedziwnie zgrabna, w
28   3, I  |  mozaikowej płyty stolika wzięła małą książkę i na palcach szła
29   3, II |          na brak łąk i pastwisk. Mała to rzecz o dwie mile po
30   3, II |     szczupłe ramiona zarzuciła i małą, ciemną, pomarszczoną, drgającą
31   3, III|    ciężki słup, z podaną naprzód małą, żółtą, pomarszczoną twarzą
32   3, V  |         ruszyli się zaraz, Rózia małą Bronię za rękę wzięła chcąc
33   3, V  |          ale tym ruchem obudziła małą Bronkę, która wstając zaplątała
34   3, V  |    silnie za suknię pociągniętą. Mała Bronia u stóp jej śniade