Tom, Rozdzial

 1   1, III|        kilku doświadczać zaczęła uczuć rozczarowania i zawodu,
 2   1, III|    pragnę nade wszystko podziału uczuć... a czy jest przy mnie
 3   1, IV |          tej chwili doświadczała uczuć, nikt ich nie spostrzegał
 4   1, VI |   jakichś wyższych przeznaczeń i uczuć pragnący. ~Justynie się
 5   2, II |          której przepływały fale uczuć najsprzeczniejszych: gniewu
 6   2, III|       jeszcze i innych przykrych uczuć. Niesmak odmalował się był
 7   2, III|     wymówił - życia bez wyższych uczuć i myśli nie chcę i wolałbym
 8   2, III|       dziwnie z sobą zmieszanych uczuć: marzycielskiej radości
 9   2, IV |       codziennego życia dalekich uczuć i myśli.~- Dawno tu nie
10   2, IV |        uderzyły w nią strumienie uczuć i myśli, jeżeli nie zupełnie
11   2, V  |          zaświecę. Doświadczałam uczuć boskich; myślałam, że wstępuję
12   3, I  |       głębokość i powściągliwość uczuć, a w samym rozpromienieniu,
13   3, I  |         sercem pełnym życzliwych uczuć, z ustami drżącymi od cisnących
14   3, I  |        pełna najprzyjaźniejszych uczuć, a drżąca od wstrętu obudzanego
15   3, I  |          w niej ogniska gorących uczuć, może nawet namiętności,
16   3, I  |         tamtym wzorem wzniosłych uczuć i myśli, a może także i
17   3, I  |    każdemu, zda się, niezbędnych uczuć i uciech życia. Nawet rodzina
18   3, I  |     burza gwałtownych i gorzkich uczuć. Dopóki rzecz była nie postanowioną
19   3, I  |           ale nie żywił dla niej uczuć żadnych: ani ujemnych, ani
20   3, I  |  wszystkimi innymi. W okazywaniu uczuć swoich jak zwykle powściągliwa,
21   3, I  |    zaognienia, przez delikatność uczuć szanującą uczucia i tajemnice
22   3, I  |       czy rozpaczy, czy obu tych uczuć razem...~Przy tym zjedzone
23   3, II |  zaczynały w całokształt myśli i uczuć, nad którymi zastanawiała
24   3, II |         Emilia długo żadnej ulgi uczuć nie mogła, przeważnie dlatego,
25   3, II |  stanowczo i raz na zawsze, że z uczuć, które miałam kiedyś dla
26   3, II |    zamian do rzeczy pięknych, do uczuć delikatnych, do marzeń wzniosłych,
27   3, II | wzbierała hamowana jeszcze burza uczuć, i podniosła się znowu wtedy
28   3, II |         suis désolé, ale ja tych uczuć i przekonań nie podzielam.
29   3, II |        jest rozpacz nad śmiercią uczuć i ideałów doznawana, nie
30   3, III|      parę godzin przed południem uczuć się dało niecierpliwe i
31   3, III|          zamieszaniu i wezbraniu uczuć porządek czynić zaczął.
32   3, III|  roztapiał się w milczenie. Fala uczuć oburzeniem i trwogą wzdęta
33   3, IV |        musiała, siła przekonań i uczuć pracująca w nim z nieprzezwyciężonością