Tom, Rozdzial

 1   1, II |         się z całej siły, i nagła myśl jakaś piorunem, zda się,
 2   1, VI |    zieleni wypływały znowu, przed myśl i wyobraźnię przywodząc
 3   1, VI |         chcę tu ogłosić".~Panowie myśl królewską odgadując i potakując
 4   1, VI | młodzieńczej słucha samej siebie. Myśl, dotąd jej obca, błysk domysłu
 5   2, I  |          obejrzałem, ale mię sama myśl o tych oględzinach w rozpacz
 6   2, I  |        trochę, ale wnet od siebie myśl odwracając, z zamyśleniem
 7   2, I  |            Tylko - zawołała - nie myśl o nim nic złego...proszę
 8   2, I  |           złego...proszę cię, nie myśl o nim nic złego! Ja wcale
 9   2, I  |        pomówimy. I jeszcze coś na myśl mi przyszło. Jeżeli chcesz
10   2, II |           przed rannym chłodem na myśl jej nie przyszły, kiedy
11   2, III|        słowach tych wypowiedziała myśl, która przed kwadransem
12   2, III|           zaprawiły mu one krew i myśl, aż teraz, dziecko prawie,
13   2, IV |        przez głowę przemknęła jej myśl, że był on od niej wielowzględnie
14   2, IV | Jakkolwiek dziwną, może niepojętą myśl ta komukolwiek wydać by
15   2, IV |           zjawisk ułudne zasłony. Myśl ta niezawodnie w głowie
16   2, IV |       nudą przejmowała ją co rana myśl o dniu, który rozciągał
17   2, IV |          ciała i duszy, nikomu na myśl ona nie przychodziła. Była
18   2, IV |          razy kilka niepokoiła ją myśl opuszczenia Korczyna i udania
19   2, V  |         swej pogrążonym, że żadna myśl jej obca, żadna troska nie
20   3, I  |         zrozumienia jej dawał, na myśl nasunąć usiłował, ale ona
21   3, I  |          kwiaty. Nęcić ją zaczęła myśl posiadania obok siebie rozumnego
22   3, I  |           gaszącej go powodzi. Ta myśl panowała w niej nad wszystkimi
23   3, I  |         najpewniej będzie otyłym. Myśl ta wprawiała go w rozpacz.
24   3, I  |       winy. Nie przychodził mu na myśl ani Tasso wielką pieśń swoją
25   3, I  |            Nie przychodziło mu na myśl, że w każdej fali powietrza
26   3, I  |          jego najukochańszą ideą. Myśl o tej niewidzialnej łączni,
27   3, I  |          nie zasłużone. Drżała na myśl, czym stać się mogło to
28   3, II |         nieraz przychodziło mu na myśl, że gdyby Justyna za mąż
29   3, II |         wieczerzy, przyszło mu na myśl, że jeśli wyjdzie ona za
30   3, II |         wahanie sprawiła mu tylko myśl, że na górze mieszkała nie
31   3, II |       mamie nigdy nie przyszło na myśl to, co ja dziś mamie chcę
32   3, IV |      wprzódy przekonany byłem, że myśl nawet o przywłaszczeniu
33   3, IV |     postawienia na swoim, i przez myśl o synu.~Ale w jeden punkt