Tom, Rozdzial

 1   1, IV |     głową.~- Bywa ona u ciebie?~Znów głową kiwnęła i z ciekawością
 2   1, IV |      upiłeś się jeszcze czy co?~Znów z zamyśleniem odpowiedział:~-
 3   1, V  |         o ojcu i stryju pana...~Znów twarz na chwilę odwrócił
 4   1, V  |    wielkiego miasta jeździł; ja znów od młodu przyuczony byłem
 5   1, V  |      jeszcze troszkę tu postoi, znów pan Korczyński na język
 6   1, VI |    przyjechał!... To te chłopcy znów mnie zwiedli. Przybiegli
 7   1, VI |  rodzicielka czy żywie?" - pyta znów król.~"Żywie i w zdrowiu
 8   2, II |        męczy się okropnie! A ta znów druga klęczy przy łóżku
 9   2, III|  Starzyński ze Starzyn. Ludziom znów na języki padłam. Owszem.
10   2, III|         się stara podnosząc się znów znad zboża i obok syna stając.-
11   2, III|        mrze z upragnienia, a ty znów w tym roku sępa ludziom
12   2, V  |    zapytała Justyna.~Dziewczęta znów zachichotały.~- Taki młodzieńki... -
13   2, V  |     stole, a drzwi od przeciwka znów zaszczepione... Wszystko
14   2, V  |        pochodziła; a Jana matka znów Siemaszczanka z Siemaszek,
15   2, V  |       To jest prawda, ale druga znów prawda, że tak prawie po
16   2, V  |      mogłem, ani też przywyknąć znów do zwyczajnego życia, od
17   2, V  |    pieśnię kto zawiedzie, to ja znów: "Wieczne odpoczywanie!"
18   2, V  |       Anzelm półgłosem i powoli znów mówić zaczął:~- Każdemu
19   2, V  |      zawsze utraciłem, a gdybym znów nabył, zaraz bym znów utracił...~
20   2, V  |    gdybym znów nabył, zaraz bym znów utracił...~Jednak zbyt młodym
21   2, V  |      dziwnymi, przechodzącymi i znów powracającymi boleściami
22   2, V  |     ucho: "Pacenko przyjechał i znów babulkę zabierze!" Aż zatrząsł
23   2, V  |  zginęła. Gdzie ty ginęłaś? Czy znów tam?... I po co to? Wieczne
24   2, V  |         się rozmawiać. A Teresa znów mówiła, że jakąś bardzo
25   2, V  |       się z jego bratem. Ale on znów z innej beczki zaczynał.
26   3, II |   uragan, od łóżka do szafy, to znów od szafy do łóżka biegała
27   3, II |         szept, to gwałtowny, to znów tak cichy, jak gdyby z konającej
28   3, III|     rozłączyliśmy się z sobą, a znów spotkali dziadem i babą.
29   3, III|         nie potrzebował siły, a znów siła rozumu; albo też aby
30   3, III|      nadmiar głupi jesteśmy, to znów od szkodników i złodziejów
31   3, V  | figlarne także, to staccato, to znów allegro wygrywane, dźwięki
32   3, V  |        staccato, to allegro, to znów andantissimo rozlegały się