Tom, Rozdzial

 1   1, I  |        nas we dworze bywali i do stołu z nami siadali... mianowicie,
 2   1, II |    dowiedz się, czy nakrywają do stołu. Czemu ta Marta nie wraca?...
 3   1, II |   jadalnej sali, dokoła długiego stołu ciężko, lecz żwawo krzątała
 4   1, II |     ojcze! zaraz zawołają nas do stołu...~- A! do stołu - powtórzył
 5   1, II |          nas do stołu...~- A! do stołu - powtórzył stary. - Dobrze...
 6   1, II |           i przy kredensie, i do stołu usługuje, i mnie, i panu
 7   1, IV |    czterdziestu osób wstawało od stołu okrytego staroświeckimi
 8   1, IV |   okrywały, dała znak wstania od stołu. Z najstarszego przy stole
 9   1, IV |          niedorosłe córki jej od stołu odchodzić będą. Mąż jej,
10   1, IV |         przeciw ległemu punktowi stołu, na którym Justyna, po francusku
11   1, IV | spostrzegała, a kiedy wstawać od stołu zaczęto, z dziecinną prawie
12   1, IV |     który na ogólne wstawanie od stołu nie zważając pilnie i chciwie
13   1, IV |          przystąpiła do bocznego stołu, na którym tylko co postawiono
14   1, IV |          Tymczasem odchodzące od stołu pary przebyły wielki przedpokój
15   1, IV |          niosąc, drugi na środek stołu odsuwał. ~- Nie... nie...
16   1, IV |    Darzecki, który zza kartowego stołu przypatrywał się tej scenie,
17   2, I  |        jedna Rózia od kuchennego stołu, na którym sałatę myje,
18   2, II |         kartką papieru, którą ze stołu wzięła, Przez chwilę szemrała
19   2, V  |       siebie u białego sosnowego stołu siedzące na stołkach dziewczyny.
20   2, V  |    wszyscy dokoła podługowate go stołu zasiedli nabierając sobie
21   2, V  |      pogładził. Po czym łyżkę ze stołu delikatnie ujął i mleka
22   2, V  |          pośpiesznie naczynia ze stołu sprzątać zaczęły; potem
23   3, II |    szlafroczku, przyszła dziś do stołu; obok niej umieściła się
24   3, II |    związanej zawieszoną; u końca stołu Orzelski, błogo uśmiechnięty,
25   3, II |  otarłszy, jakby do wstawania od stołu obie ręce o stół opierając
26   3, II |          ze stukiem odsunął i od stołu wstał. Obok niego, ciche
27   3, II |       Justyny po drugiej stronie stołu usiadła i w twarz towarzyszki
28   3, II |    dłonie mocno ściskały krawędź stołu.~- Boże! Boże! - kilka razy
29   3, II |  wymówiła, a potem jedną rękę od stołu odrywając i ku oknu ją wyciągając,
30   3, III|     potem muzykantów zawołano do stołu; a teraz, kiedy i muzykanci
31   3, III|       nie wydziobuje...~Ktoś zza stołu przerwał:~- Kto komu teraz
32   3, V  |      sali jadalnej nakrywanie do stołu usłyszawszy Marty poprosił,