Tom, Rozdzial

 1   1, I  |  wielkimi stopy swymi z wysoka i mocno o ziemię uderzając, grubym,
 2   1, II |         cieniutkiej, batystowej, mocno przybrudzonej chustki, która
 3   1, II |        widocznie przyprawnym, bo mocno zrudziałym warkoczem. Zapewne
 4   1, IV |          winszował, ściskała tak mocno, że aż bransolety jej głośno
 5   1, IV |        ale zarazem długiego wąsa mocno w dół pociągnął.~- Nie jestem
 6   1, IV |      jakiś widocznie zgryźliwy i mocno przez życie gryziony sąsiad -
 7   1, IV |          jej ręce, po koleżeńsku mocno nimi zatrząsł i szybkim
 8   1, IV |        gankowych stojąc Klotylda mocno, mocno tuliła się do boku
 9   1, IV | gankowych stojąc Klotylda mocno, mocno tuliła się do boku swego
10   1, V  |  wyciągnięte, biedne, żółte ręce mocno uścisnął. Kiedy powróciły
11   1, V  |           lejce z grubego sznura mocno z sobą połączone i wzdłuż
12   1, V  |          brat nieco powyżej ręki mocno nie trzymał, pierzchnęłaby
13   2, I  |    kanapy i kazałam uczyć się...~Mocno przywiązałam...~Ale wnet
14   2, I  |          zarumieniona, ręce jego mocno ściskała.~- Dziękuję ci,
15   2, II |         Kiedy Teresa, w luźnym i mocno przybrudzonym szlafroku,
16   2, II |   niezmierną gęstwiną rudawych i mocno rozczochranych włosów, z
17   2, III|          dodała - nigdy tego tak mocno nie uczułam jak teraz.~-
18   2, IV |        cisnął mnie do siebie tak mocno, że aż bolało, i mało nie
19   2, IV |    całego mnie trząść zaczęło, i mocno uczepiłem się matki, która
20   2, IV |          tasiemkę od dzwonka tak mocno targnął, że mu w ręku została,
21   2, V  |           o... glądać! - cicho i mocno jąkając się dodał.~Niewiele
22   3, I  |         zarzuciła na szyję męża, mocno go pocałowała, a wnet z
23   3, II |      usuwała, bo obie jej dłonie mocno ściskały krawędź stołu.~-
24   3, II |        tam gaśnie, i obie dłonie mocno przyciskała do serca, chcąc
25   3, III|         w szerokich dłoniach tak mocno ściskając, że aż biała rękawiczka
26   3, III|        połę surduta narzeczonego mocno pociągnęła i szepnęła:~-
27   3, III|      duży, utrzymany dobrze, ale mocno na jedną nogę kulejący,
28   3, III|         teraz serce jej uderzało mocno, prędko, przyjaźnie? Dlaczego?~
29   3, III|     spracowane, zrozpaczone ręce mocno w swoich ścisnął. Ale wnet
30   3, III|       świecie żyje i nie nadmiar mocno na Korczynie jest ufundowany.
31   3, IV |        Franuś!", a gdy nadbiegł, mocno strofować go zaczęła. Potem
32   3, V  |          się przed Justyną i tak mocno usta do ręki jej przylepił,