Tom, Rozdzial

 1   1, III|         legionisty, był przez czas jakiś jej wychowańcem. To zapewne,
 2   1, III|           oboje mieli w życiu swym jakiś pierwiastek, który obudzał
 3   1, III|         prędzej czy później weźmie jakiś udział w jego myślach i
 4   1, IV |       miejsca, podawał jej ramię. ~Jakiś otyły i na jowialnego gastronoma
 5   1, IV |          się z tego zakątka i czas jakiś przepędzić w uroczej Szwajcarii,
 6   1, IV |               zaczął w kącie ganku jakiś widocznie zgryźliwy i mocno
 7   1, V  |            się na nowo, rodził się jakiś świat nowy.~Wzrokiem przechodząc
 8   1, VI |           z dziećmi wesoło skomlił jakiś Mucyk, Żuczek, Sargas; Wilczek,
 9   1, VI |          aż pojedynczy, męski głos jakiś przetrwał wszystkie inne
10   2, I  |            w zamku spichrza gwóźdź jakiś ją zadrasnął i pozostawił
11   2, I  |      człowieka, z którym choć czas jakiś przeżyło się szczęśliwie.
12   2, II |         zapalił. Znalazł już nawet jakiś od rdzy podziurawiony pałasz
13   2, III|     Wyglądało to tak, jakby malarz jakiś gorącożółte tło bez ładu
14   2, IV |          żegnała, święcony medalik jakiś na szyi mu powiesiła; stało
15   2, IV |            naszych widać było cień jakiś wstępujący pod górę to prędko,
16   2, IV |         przez salę stołową i drugi jakiś pokój do gabinetu pana Benedykta
17   2, IV |            rozejdzie się po pokoju jakiś krzyk okropny, ni to ludzki,
18   2, IV |          mogło, że zdjęła z siebie jakiś obronny puklerz, że porzuciła
19   2, V  |           wielką kanapą kijem czas jakiś wodził, aż do pieca przydreptał
20   3, I  |            studium martwej natury, jakiś drobny pejzażyk z niewolniczą
21   3, I  |       praca sprowadza czasem jeden jakiś wysilony i odradzać się
22   3, I  |        swoim codziennie przez czas jakiś wchodzili do jej pięknego
23   3, II | wewnętrznie walczący, chodził czas jakiś po pustej sali jadalnej,
24   3, II |            z kieszeni surduta list jakiś wyjął. Był to na poczcie
25   3, II |    przepadam...~Mówił jeszcze czas jakiś, ale trudno było zgadnąć,
26   3, II |            same podstawy jej bytu, jakiś nóż ostry i nielitościwy
27   3, II |      patrzała na nie, przedstawiło jakiś symbol i uderzyło jej w
28   3, III|      zimową porą nadmiar ją smętek jakiś opada... Na co Jaśmont poważnie
29   3, IV |           Coś mu one przypominały: jakiś moment bardzo odległy, lecz
30   3, IV |            lecz niezmiernie ważny, jakiś w życiu jego punkt zwrotny...
31   3, IV |            padał przecież i z góry jakiś promień. Jak ktoś, kto dziwi
32   3, IV |        sobie teraz! Towarzyszył mu jakiś Jakub Bohatyrowicz, którego