Tom, Rozdzial

 1   1, I  |                    Dobry wieczór, panie Bohatyrowicz! dobry wieczór!~Woźnica
 2   1, I  |               Marta mówiła:~- Ten Janek Bohatyrowicz na pięknego i dzielnego
 3   1, I  |                i stryj jego, ten Anzelm Bohatyrowicz, co to teraz podobno schorowany
 4   1, III|              Zygmunt Korczyński i Janek Bohatyrowicz byli rówieśnikami. I inne
 5   1, III|            cicho odpowiedział:~- Anzelm Bohatyrowicz...~Na szczególne spojrzenie
 6   1, III|            zapytał:~- A drugi?~- Fabian Bohatyrowicz! - jeżąc się i sierdzisto
 7   1, V  |             utaić się radość.~- Pan Jan Bohatyrowicz? - trochę nieśmiało zapytała.~
 8   1, V  |                 panny Domuntówny, Jakub Bohatyrowicz, miał tylko jedną córkę,
 9   1, V  |                 postąpiła naprzód. ~Jan Bohatyrowicz z czapką w ręku i schyloną
10   1, V  |               na głowę.~- Jestem Anzelm Bohatyrowicz - powolnym swym i monotonnym
11   2, II |                 roślin pochyliła.~- Jan Bohatyrowicz - ciszej odpowiedziała.~
12   2, III|            szczycie której siedział Jan Bohatyrowicz, w podobnież nowej czapce,
13   2, III|                góro! zielony lesie!~Jan Bohatyrowicz, skręcając na drogę brzegiem
14   2, IV |               że do Mogiły z Korczyna i Bohatyrowicz dwie drogi prowadzą. Można
15   2, IV |                 na wodę puszczoną Julek Bohatyrowicz, a na małym, zielonym przylądku,
16   3, I  |                   jak nazywał ją Anzelm Bohatyrowicz - Andrzejowa Korczyńska
17   3, II |             Justyna postępowali drogą z Bohatyrowicz do Korczyna wiodącą. Szli
18   3, III|            czarne wąsy, uderzał Walenty Bohatyrowicz, siedmiorga dzieci ojciec,
19   3, III| dziesięciomorgowego grunciku; zaś drugi Bohatyrowicz, dla gorliwej pobożności
20   3, III|                Antolką Jaśmontówną, Jan Bohatyrowicz z Marylką Zaniewszczanką,
21   3, III|             Cecylką Staniewską i Michał Bohatyrowicz z Albertą Starzyńską. U
22   3, III|         ogromnymi, ciemnymi okularami i Bohatyrowicz Apostoł ramiona wznosząc
23   3, III|                    krzyczał Starzyński.~Bohatyrowicz Apostoł ciemne okulary ku
24   3, III|              zwolna potwierdził Walenty Bohatyrowicz.~- Już nam pewno potrzeba
25   3, III|                 na kłębie opartą Michał Bohatyrowicz, z wąsami w górę zbliżyli
26   3, III|                 się w tym momencie?~Jan Bohatyrowicz nie tańczył dotąd wcale.
27   3, III|         Zaniewski! Panie Jaśmont! Panie Bohatyrowicz! na Niemen popłyniem!~ze
28   3, III|                 wstyd! - prawił Walenty Bohatyrowicz.~A Apostoł żałośliwym głosem
29   3, III|                komu teraz swój?~Walenty Bohatyrowicz powoli zawtórował:~- A ma
30   3, IV |              Towarzyszył mu jakiś Jakub Bohatyrowicz, którego starcem już przed
31   3, IV |       zapomniała!~Stojący za nim Michał Bohatyrowicz wąsa w górę podkręcając
32   3, V  |                niedługo cały Korczyn do Bohatyrowicz się przeniesie! No - z uśmiechem