Tom, Rozdzial

 1   1, II | przybyli, zabawiali rozmową swą panią domu, która także wydawała
 2   1, II |      gdy wszedł tu i zamienił z panią domu pierwsze słowo powitania,
 3   1, II |        coś takiego zrobić, żeby panią rozweselić.~Za oknami na
 4   1, IV |     domu i jego bratową szedł z panią Emilią, W ogóle na rodzinie
 5   1, IV |        więc przyjemność widywać panią czasem?~Kirłowa splotła
 6   1, IV |     niej usiadł.~- Jak dawno ja panią... pannę Marię... czy można,
 7   1, IV | przygotowano rzeczy teraz przez panią Emilię zażądane. Podniosła
 8   1, V  |    Słyszał, że stryj nazywał ją panią, i w ten sam sposób mówić
 9   2, II |      długo i gorąco ucałowawszy panią Emilię odeszła do sąsiedniego
10   2, IV |     pokoju panna Marta wbiegła, panią Andrzejową jej pokazał,
11   2, IV |        dwie połowy. Raz tylko z panią Emilią była w wielkim mieście,
12   2, IV |        a nie tędy, kędy trzeba, panią powiodłem. Ślepota jakaś
13   2, IV |         żeby w lesie zbłądzić i panią na trwogę albo i na przeziębienie
14   2, V  |           a ja sobie niezgody z panią nie życzę... nie życzę! -
15   2, V  |         spotkał się na Mogile z panią Andrzejową, która to miejsce
16   2, V  |        niby przypadkiem. Wielką panią jest i wszystkie oczy na
17   2, V  |     powinien mieć żadnych przed panią skrytości.~Potrząsł głową.~-
18   2, V  |    wstając rzekła Justyna.~- Ja panią odprowadzę, bo na dworze
19   2, V  |       żonę chce wziąść i wielką panią zrobić! "No, no! - myślę
20   3, I  |                        I~Wielką panią - jak nazywał ją Anzelm
21   3, I  |         nie na mężczyznę.~Przed panią Andrzejową stał właśnie
22   3, I  |        I za cóż miałby przestać panią kochać? Przecież nie zmieniłaś
23   3, II |       Ale tymczasem, nim wielką panią zostaniesz, na wesele Elżusi
24   3, II |         mogę być zacnym. Proszę panią dobrodziejkę naprzód postąpić...
25   3, II |     kilka jego wyrażeń boleśnie panią Emilię dotknęło. Wzięła
26   3, II |     globus histericus tę biedną panią Benedyktową...~Raz tylko
27   3, III|      jestem i nie tańczę? Przed panią jedną to wypowiem, że podczas
28   3, III|      Korczyna przyszedłszy i na panią spojrzawszy gawronem z otwartą
29   3, V  |     Benedykt przekonać usiłował panią Andrzejową o konieczności
30   3, V  |      się zaczęła. Wiedziała, że panią Benedyktową fatygują wszelkie
31   3, V  |    towarzyszką życia. Na wielką panią i światową kobietę nie mam