Tom, Rozdzial

 1   1, VI |        dziejach złożono w jednej mogile. ~Justyna wpatrywała się
 2   2, II |      drzew, co wyrosły wolne,~Na mogile śpiewa jakieś ptaszę polne...~
 3   2, II |      drzew, co wyrosły wolne,~Na mogile śpiewa jakieś ptaszę polne...~
 4   2, II |      drzew, co wyrosły wolne,~Na mogile śpiewa jakieś ptaszę polne...~
 5   2, III|         jest jak latorość, co na mogile silnego dębu wyrosła. Tymczasami...~
 6   2, III|         popłynie z nami jutro na Mogiłę?~Pochylił się trochę i nieśmiało
 7   2, IV |        nie czyniąc zapytał.~- Na Mogiłę - odpowiedział Jan.~- Che,
 8   2, IV |       nie byłem... Stryj woli na Mogiłę tamtą drogą chodzić, bo
 9   2, IV |     jednocześnie zwróciły się ku Mogile.~- Chodźmy - rękę pod ramię
10   2, IV |     grobowca Jana i Cecylii i na Mogile. Tę mękę już od lat kilku
11   2, IV |           popłynął ze stryjem na Mogiłę i z przeciwnego brzegu w
12   2, V  |         na naszym pólku? Dziś na Mogiłę z Jankiem jeździła? a? -
13   2, V  | dowiedział się od synowca, że na Mogiłę z Justyną on popłynie, a
14   2, V  |        kilka razy spotkał się na Mogile z panią Andrzejową, która
15   2, V  |  przystanę. Już niedobrze, że na Mogiłę popłynąć nie mogłem, a nocne
16   2, V  |          leśnych samotną, wielką mogiłę. Wszystko to pogrążonym
17   2, V  |          z drugiej na opuszczoną mogiłę, oświetlając je i niby je
18   3, II |       godziną, którą spędziła na Mogile. Oderwane dotąd jej spostrzeżenia
19   3, II |        uczułam w sobie... Idź na mogiłę ojca, kuzynie, idź na mogiłę
20   3, II |     mogiłę ojca, kuzynie, idź na mogiłę ojca... Kochaj to, co kochał
21   3, II |         głosem zaczęła:~- Idź na mogiłę ojca, Zygmuncie, idź na
22   3, II |          ojca, Zygmuncie, idź na mogiłę ojca! Może z niej... może
23   3, II |       dziś osoba wyprawia mię na mogiłę! Ależ ja za mogiły bardzo
24   3, II |       pozostawiająca. W tę drugą mogiłę kładły się na wieki i bezpowrotnie
25   3, III|          zaniemeńskiego boru, na Mogiłę, w tej nocnej porze grubym
26   3, III|         dwór korczyński, o leśną mogiłę zaczepiając i wszystkie
27   3, III|       jak spólnie jeździliśmy na Mogiłę...~Chwilę milczał, a potem
28   3, III|      drzew, co wyrosły wolne,~Na mogile śpiewa jakieś ptaszę polne,~
29   3, IV |       zazdroszcząc temu, który w mogile leży!~Teraz dopiero te łzy,
30   3, IV |      tamto...~Zająknął się.~- Na Mogiłę! - dokończył.~Niewysoko
31   3, V  |          bratem pańskim w jednej mogile spoczywa!~ ~ ~