Tom, Rozdzial

 1   1, I  |       krokiem kołysząc się wraz z długim ramieniem powiewała jak
 2   1, I  |          chwili wciągała pełnym i długim oddechem swej silnej, szerokiej
 3   1, I  |       domostwa i gęste ogrody wsi długim sznurem rozciągniętej nad
 4   1, II |     powojami, z wielkim gankiem i długim rzędem okien mających kształt
 5   1, II |           barczysty, siwiejący, z długim wąsem, ogorzałą twarzą,
 6   1, III|          zębami go przygryzał. Po długim szukaniu i kilkakrotnym
 7   1, III|       potem dłuższym, a potem tak długim i ustać nie mogącym, że
 8   1, IV | zamyślonym spojrzeniem wodziła po długim stole i w nieładzie około
 9   1, IV |           przy bardzo starannym i długim ubieraniu s: ę przypomniała
10   1, IV |       przysiadła i zakaszlała się długim, przeraźliwym, grzmotowym
11   1, V  |       białym płóciennym surducie, długim do kolan obuwiu i małej
12   1, VI |          opierał się na toporze w długim kiju oprawionym; ona zsiwiałe
13   2, I  |           Okazało się, że więzień długim zamknięciem zniecierpliwiony
14   2, I  |        ziemi nie pragnęła. Ale po długim namyśle wyraz głębokiego
15   2, II |      którym sypiała. Ale zaledwie długim czuwaniem zmęczona połknęła
16   2, II |           przyjemnie ją rozczulił długim i pełnym współczucia ubolewaniem
17   2, IV |        odległościach ciągnące się długim szeregiem.~- Co to? - ukazując
18   2, IV |        się znali, utonęły w sobie długim, pełnym nieśmiałych żarów
19   2, V  |    rozpuszczone włosy Justyny. Po długim milczeniu Anzelm półgłosem
20   2, V  |       obcisłym stanikiem i bardzo długim ogonem, który ciągnął się
21   2, V  |        stroju zbyt ciasnym i zbyt długim wydawała się spętaną i niezgrabną;
22   2, V  |     przeciętą: głęboko czarną pod długim cieniem boru, a z drugiej
23   2, V  |          jej piersi wzruszeniem i długim mówieniem wzmożona grała,
24   3, II |        jednak, gorzki raczej, pod długim wąsem mu przebiegł.~- Gorącą
25   3, II |     odjeżdżający ojciec na drodze długim szlakiem ciągnącej się za
26   3, III| sterczącym kwiatami kapeluszu i z długim ogonem u wełnianej sukni
27   3, III|          niemłody Strzałkowski, w długim surducie z samodziału do
28   3, IV |           Uśmiech zadowolenia pod długim wąsem mu błądził.~- Uparty
29   3, IV |          zapomniał. Jednak raz po długim milczeniu znowu zawziętą
30   3, V  |      stanęła pani Emilia, białym, długim, koronkami okrytym peniuarem
31   3, V  |     facecja z tymi młodymi! - pod długim wąsem mruczał. - Myślą;