Tom, Rozdzial

 1   1, I  |       ludzkie były robotą Pana Boga, w to ani trochę nie wierzę.
 2   1, II |  śmiechem wołał:~- Gracje, jak Boga kocham, dwie gracje... Jedną,
 3   1, II |         przysięgam paniom! jak Boga mego kocham, wcale nie mistyfikuję... -
 4   1, II |        w śmiech uderzył:~- Jak Boga kocham - ze śmiechem zawołał -
 5   1, III| rachuba. Nie mieli oni być tak boga tymi, jak się to ze strony
 6   1, III|       Gdybym magnatem był, jak Boga kocham, nie dochodziłbym
 7   1, III|       Gdybym magnatem był, jak Boga kocham, nie dochodziłbym
 8   1, IV |   wcale niewykwintnych. ~- Jak Boga kocham - dokończyła - takiego
 9   1, V  |        w ciszy nocnej i błagam Boga, aby pozwolił mu słuchać
10   1, V  |          Apelacja już, chwalić Boga, podana i mucha poniesie
11   1, V  |   każdy ma jednostajną łaskę u Boga i jeden więcej, drugi mniej
12   1, VI |        jeszcze była mularka. W Boga chrześcijańskiego niby to
13   1, VI |     puszczy, pod okiem jednego Boga. Jeden z tych synów pojął
14   2, II |   złoty, miły! nie trzeba, jak Boga kocham, mnie nic nie trzeba!
15   2, III|      śmieje się. Owszem. A jak Boga kocham, ja prawdę mówię.
16   2, III| drapieżniki, wstydu w oczach i Boga w sercu nie mający! - głośno
17   2, III| człowiekiem z duszą przez Pana Boga jemu daną, a my kamieniami,
18   2, V  |       zdarza się na świecie. U Boga i mucha, kiedy każe, żołnierzem
19   2, V  |        mieć nie mogłem, i Pana Boga na pomoc wzywałem, i niedobrowolnie
20   2, V  |       czasem i rozrywając.~- U Boga i ubity, kiedy każe, drugi
21   3, I  |      przed krucyfiksem, nie do Boga przecież, ale do kochanka
22   3, II |     miał gryźć, wytrącę... jak Boga kocham, wytrącę... żebyś
23   3, II |    tych folwarkach, jak u Pana Boga w spiżarni, wszystkiego
24   3, II |        ma prawa. Jednego tylko Boga lęka się, po Bogu ojca,
25   3, II |  podniosą! Ale nie daruję! Jak Boga kocham, ani grosza nie daruję!
26   3, III|  siedzący zwadami nie obrażali Boga i nie gorszyli ludzi. Staniewscy
27   3, III|     gruntu serca powiedziawszy Boga Wszechmogącego o błogosławieństwo
28   3, III|  siedząca para szeptała.~- Jak Boga kocham - szeptał mężczyzna -
29   3, III|     żadnego przyjaciela~Oprócz Boga Zbawiciela!~Nic na niebie
30   3, III|       króla, przez świętych do Boga, a przez syna do ojca... -
31   3, V  |        tak mówisz?~- Ależ, jak Boga kocham! - krzyknął Benedykt -