Tom, Rozdzial

 1   1, II |      której stała gotowalnia jego żony. Od tej gotowalni zaleciały
 2   1, II |           wąsa i zwracając się do żony rzekł:~- Może by okno otworzyć?
 3   1, III|           korczyńskim szukał swej żony. Resztki dziennego światła
 4   1, III|     altany łagodny i srebrny głos żony. Altana z przezroczystej
 5   1, III|   kilkakroć ucałował rękę i czoło żony i obok niej usiadł. Ładna,
 6   1, III|       pustelnica...~Benedykt rękę żony pocałował.~- Bieda z twoim
 7   1, III|           Łagodnej i długiej mowy żony wysłuchał z uwagą, ze spuszczonymi
 8   1, III|     obszerniejszy od pokojów jego żony, ale także niezbyt obszerny
 9   1, III|         procenty od połowy posagu żony. Potem płacił za syna w
10   1, IV |           tym małżeństwie czułość żony o wiele stopni przenosi
11   1, IV |        biegł z ganku na powitanie żony. Po prostu biegł. Przybiegłszy
12   1, V  |           i płynną mową swą bratu żony oświadczając, że wcale nie
13   1, VI |            Skąd synowie pojmowali żony, stamtąd przybywali mężowie
14   2, II |          potem pobiegł do pokojów żony i wkrótce z nich wybiegł
15   2, II |          wypłacony mu dotąd posag żony. Korczyński przy pierwszych
16   2, II |          stąd mieszkającej, brata żony żegnał i bratowej najgłębsze
17   2, II | ożywieniem ukochanego siostrzeńca żony bronił Darzecki. - Cywilizacja
18   2, II |       Benedykt Korczyński chorobą żony przelękniony i stroskany
19   2, III|   istotnie przez sierp Ładysiowej żony w dziwne zęby i wykąsy poszczerbionym
20   3, I  |          do tej czynności od jego żony mniej zdolnym nie był. On,
21   3, I  |         część posagowej sumy jego żony. Nikt się temu zresztą bardzo
22   3, I  |           towarzystwie zapłakanej żony i matki, która wprawdzie
23   3, I  |           w niego. Zapłakane oczy żony i przenikliwe spojrzenia
24   3, I  |      wziął tutaj? - książkę z rąk żony biorąc badał dalej. - Jakim
25   3, II |        mówił o tym krewnym swojej żony tak często i z takim zadowoleniem,
26   3, II |          pierwszy usłyszał był od żony pełne zdumienia i zachwycenia
27   3, II |      elegijny ton opadł i na wzór żony, która już od dawna z twarzą
28   3, II |           kilku minutach w pokoju żony spędzonych do swego gabinetu
29   3, II |        zobaczyłam w oczach twojej żony. Pomiędzy mną a tobą stanęło
30   3, II |  powołania nigdy i do kształcenia żony mojej nie obowiązywałem