Tom, Rozdzial

 1   1, I  |          głosem krzyknęła:~- Dobry wieczór, panie Bohatyrowicz! dobry
 2   1, I  |          panie Bohatyrowicz! dobry wieczór!~Woźnica szybko zdjął czapkę
 3   1, I  |         gładkie i pogodne.~- Dobry wieczór! - odpowiedział.~- Dobry
 4   1, I  |              odpowiedział.~- Dobry wieczór! - chórem krzyknęły dziewczęta.~-
 5   1, V  |       widział kwitnącą, rumianą, a wieczór babą obaczył...~Czy ta krótka
 6   1, V  |           kiwała i wołała:~- Dobry wieczór! Wszystkim państwu dobry
 7   1, V  |            Wszystkim państwu dobry wieczór!~- Czego? - patrząc na nią
 8   1, VI |           naprawiała odzież, a gdy wieczór przyszedł i on położył się
 9   2, II |            to proszę teraz, bo pod wieczór może deszcz spadnie...~-
10   2, III|       sunącą nieszerokim szlakiem.~Wieczór zresztą nastawał. Za okolicą
11   2, III|             Jednak, tak jak i w ów wieczór, gdy po raz pierwszy zobaczył
12   2, IV |          głosem wymówione:~- Dobry wieczór państwu!~O kilkadziesiąt
13   2, IV |         jednakowoż był kiedyś taki wieczór, że od góry do dołu zdeptały
14   2, IV |            już ich widać nie było. Wieczór zrobił się, majowy. Jak
15   2, IV |         szlakiem; z ciężką nudą co wieczór kładła się do spoczynku.
16   2, V  |         czerwonością cery.~- Dobry wieczór... - zaczęła w progu, ale
17   2, V  |            się i wszystkim: "Dobry wieczór państwu!" powiedziawszy,
18   2, V  |        rozgniewany sarknął Anzelm.~Wieczór był ciemny, bo strzępiaste,
19   2, V  |         cały dzień sam grał, a nad wieczór zachciało mu się z akompaniamentem
20   3, II |           przyszła i w nadchodzący wieczór jak w pustą jamę patrzała,
21   3, II |          Jeżeli przyjmują to dobry wieczór, a jeżeli nie przyjmują,
22   3, II |          stała w otwartym oknie na wieczór gwiaździsty patrząc, a uchem
23   3, II |            A ja także w ten piękny wieczór z Korczyna wracając postanowiłem
24   3, II |       okropnego Jaśmonta, który co wieczór przychodzi mi klektać nad
25   3, III|      smętnych rozmyślań dziś było. Wieczór zbliżał się, nadchodziła
26   3, III|       widział kwitnącą, rumianą, a wieczór...~Urwał, mocniej głową
27   3, III| Przypomniała sobie babka dziewiczy wieczór! Wieczna głupota! Mężczyzna
28   3, IV |           Niegdyś, dawno temu, był wieczór bardzo do tego podobny,
29   3, IV |      ponuro. Kiedy to był taki sam wieczór? A! po owej rozmowie z żoną,
30   3, IV |         przyszłość... a potem, pod wieczór, może razem popłyniem na...