Tom, Rozdzial

 1   1, I  |          ciągnięty przez cztery piękne, błyszczącą uprzężą okryte
 2   1, I  |        nimi często znajdują się piękne głosy i śpiewacy z nich
 3   1, II |    sprzęty, niegdyś kosztowne i piękne, a teraz postarzałe i spłowiałe,
 4   1, III|      takich ofiar. Może ono być piękne i szczęśliwe, ale tylko
 5   1, IV |         twarzy miał delikatne i piękne, ale cerę bladawą i zmęczoną;
 6   1, IV |         swe oczy jeszcze bardzo piękne, choć widać było, że barwę
 7   1, IV |    kiedy mię te wszystkie twoje piękne... o! takie poetyczne słowa...~
 8   1, V  |        tedy gospodarstwo, wcale piękne, na nią spadnie, a o starym
 9   2, I  |        kubku. Takie kosztowne i piękne przedmioty, jak mahoniowa
10   2, II |     światłem księżyca? Jakie ty piękne, Justyno, miałaś niegdyś
11   2, IV |        tak dobrze uwydatniający piękne linie niskiego jej czoła
12   2, IV |        czynionej uwagi rzekł:~- Piękne drzewa! Pan Korczyński dobre
13   2, IV |          Były to ptaki dziwne i piękne, duże, niepokalanie białe,
14   2, V  |         i niezgrabną; twarz jej piękne szafirowymi oczami i kasztanowatymi
15   3, I  |        a stanowiący dziedzictwo piękne, do niej, jako do jedynaczki,
16   3, I  |         chat, ziemi wiele, lasy piękne, dwór z pretensjonalną nieco
17   3, I  |   zamiłowaniu tego, co czyste i piękne, jest i być ma prawo, i
18   3, I  |     wołając. Bogato rozwinięte, piękne jej ciało wiło się u stóp
19   3, I  |    srebrnymi nićmi przetkanych. Piękne, białe ręce na zwoje grubego
20   3, I  |       olchach są wprawdzie dość piękne i mogą posłużyć za materiał
21   3, I  |         przedtem oczy Zygmunta, piękne, piwne oczy w podłużnej
22   3, I  |       jeszcze: bo obłoki bywają piękne i on czasem grze ich świateł
23   3, II | przemówił:~- Wszystko to bardzo piękne i ja panu Różycowi ubliżać
24   3, II |      dole, to prawda, że pokoje piękne, ale nie nadmiar, chyba,
25   3, II |         łzami napełniał ciemne, piękne, cierpiące oczy. Żadne przecież
26   3, II |     Słucham cię - powtórzyła, a piękne jej oczy, których blask
27   3, II |   przerwała:~- Jest to dziecko, piękne, utalentowane i namiętnie
28   3, III|     dwadzieścia sztuk posiada i piękne kunie hoduje, a potem z
29   3, V  |      się choćby snami o tym, co piękne, wzniosłe, poetyczne! Z
30   3, V  |      Fortuna pańska... nazwisko piękne... stosunki... co to i mówić! -