Tom, Rozdzial

 1   1, I  |              dziś także byli weseli; mnóstwo ich ciągnęło po drogach
 2   1, II |       przypatrzeniu się mająca z nią mnóstwo podobieństw. Zdawałoby się,
 3   1, III|              broniły się, jak mogły. Mnóstwo uległo; pewna jednak liczba
 4   1, III|              zwykle, bo gości bywało mnóstwo; pełną piersią oddychała
 5   1, III|              dużo książek, wyrabiała mnóstwo poduszek, serwet, kołder
 6   1, III|             zażarcie jej nie bronił, mnóstwo tych drobnych rybek rozszarpałoby
 7   1, IV |              czoła, na które zbiegło mnóstwo zmarszczek, zamyślonym spojrzeniem
 8   1, IV |       panowie, że do Korczyna naszło mnóstwo wojska bismarkowskiego ...
 9   1, V  |         przymocowanej do pasa niosła mnóstwo polnego ziela, szła wyprostowana
10   1, VI |           wykrzywiały we wsze strony mnóstwo swych węzłowatych i powyszczerbianych
11   1, VI |          wysypywały się na zewnątrz. Mnóstwo kraciastych spódnic i kolorowych
12   1, VI |          miejscach lęgło się wielkie mnóstwo obrzydłych żab, tarakanów,
13   2, I  | przebiegłością więziennego dozorcy w mnóstwo węzłów była splątała. Różyc
14   2, II |           przez nieśmiałość; owszem, mnóstwo wyrazów cisnęło mu się na
15   2, II |              ojcu i w ojcowskim domu mnóstwo rzeczy, które dawniej wcale
16   2, II |            powrót biegała przynosząc mnóstwo przedmiotów do ubierania
17   2, II |            znoszono. Miała mu zawsze mnóstwo rzeczy do powiedzenia o
18   2, IV |              leniwy i niezdatny, ryb mnóstwo łowi, w bliskim miasteczku
19   3, I  |              się i teraźniejszością. Mnóstwo dzienników i nowych książek
20   3, I  |           Rzeczy podobnych w okopach mnóstwo zapewne znajdować się musiało
21   3, I  |       jakiego wymaga praca malarska. Mnóstwo w nim znajdowało się rzeczy
22   3, I  |              zmartwionej swej głowie mnóstwo dziecinnych zamiarów wyjazdu,
23   3, II |               które wyda jej ojciec, mnóstwo ich w ojcowskiej zagrodzie
24   3, II |             tak drgającą, jakby ją w mnóstwo miejsc na raz komary kąsały,
25   3, III|             Antonino! Panno Mario!~I mnóstwo znowu imion i nazwisk leciało
26   3, III|     wybuchnęło przy wejściu Witolda. Mnóstwo rąk wyciągnęło się ku młodzieńcowi
27   3, III|           dłoń jego chcąc uścisnąć i mnóstwo głosów razem mówiło:~- My
28   3, IV |             do pokoju tego naleciało mnóstwo białych nadniemeńskich motylków,
29   3, IV |           gdy w orszaku wzniosło się mnóstwo wzywających go głosów. Wszyscy
30   3, IV |             Szkarłatem oblała się, a mnóstwo połyskliwego puchu, który