Tom, Rozdzial

 1   1, I  |     bardzo silnymi, gdyby nie małe przygarbienie pleców i karku
 2   1, II |      twarzy.~Kirło śmiał się; małe, świdrujące jego oczki coraz
 3   1, II |     jednym ze stołów ustawiła małe lusterko. Stary tymczasem
 4   1, III|    drzwi i do gabinetu wpadło małe stworzenie skaczące jak
 5   1, IV |    jego rumieniły się trochę, małe oczy błyszczały, najjowialniejszy
 6   1, IV |       tej sukni ukazujące się małe stopy w skórzanych, grubych
 7   1, V  |        lubi jego i pieści jak małe dziecko... ~Czuć było, że
 8   1, V  |      zgarniali ściętą trawę w małe kopice. Jan uśmiechnął się,
 9   1, V  |     kępkę sterczących wąsów i małe, błyszczące oczy. ~- Niechże
10   1, V  |        i czerwone policzki, i małe oczy, i zadarty nos, i ruszające
11   1, VI |     gdzie to pan Jakub idzie?~Małe oczy starca spod czerwonych
12   2, II |       gorsetów zdradzającymi, małe, utrefione głowy bardzo
13   2, II |        aby go te rzeczy... te małe i niziutkie rzeczy interesowały?...~-
14   2, II |      to ze wzruszeniem, które małe, świecące jego oczka wilgotnymi
15   2, II | przestając splecione swe ręce małe i chude, na stolik opuściła
16   2, III|  rykiem i meczeniem wchodziły małe trzódki krów i owiec.~Pomiędzy
17   2, IV |    poziomym lotem przebywając małe przestrzenie opadały na
18   2, IV |    ówdzie już tylko ukazywało małe kawałki błękitu zza chmur
19   2, IV |     wzburzony szlak rzeki, na małe czółno, które pod silnie
20   2, V  |       jej, tak jak u Fabiana, małe i błyszczące, zdawały się
21   2, V  |   rozrzewnienie napełniło jej małe, błyszczące oczki.~- Może
22   2, V  |     pokrajanych porcji chleba małe kąski odłamywali i dwoma
23   2, V  |      w znajdujące się pod nim małe sklepienia. Ale usiłując
24   3, I  |      papier i płótno. Było to małe muzeum z niezmierną troskliwością
25   3, I  |       książeczki niż książki: małe, ozdobne, lekkie. Panowały
26   3, II |      z dostatków takich na te małe gospodarstwo przyszłam;
27   3, III|       z młodych Siemaszków, a małe Siemaszczanki porwanymi
28   3, III| uderzał i zachwycał wachlarz. Małe Siemaszczanki trzymając
29   3, III|  wielki na ziemię cierpią, bo małe grunciki, a wiele dzieci
30   3, V  |     Zresztą, takie to jeszcze małe i głupie, że wszystko przy