Tom, Rozdzial

 1   1, II |          trudno... Jest ona zresztą dobrą, bardzo dobrą, tylko oryginalną,
 2   1, II |           ona zresztą dobrą, bardzo dobrą, tylko oryginalną, ale to
 3   1, IV | Wołowszczyźnie. Słyszałem, że są to dobra bardzo zaniedbane, i jak
 4   1, IV |          umieją...~- Moja ty droga, dobra!... jak ja się cieszę, że
 5   1, V  |            dzięki Marcie była wcale dobrą, a dnie całe zostawały wolne,
 6   1, V  |            dla naszej powszechności dobra nie życzy?~- Życzę - brzmiała
 7   1, V  |           położy. Dobrze mnie i to. Dobra kozie brzoza. On arystokrat
 8   1, VI |   zdumieniem wymówił:~- Do... do... dobra!~Kobieta prędko odeszła,
 9   2, II |         bystrościi blasku.~- Suknia dobra - zaszeptała chora - ale
10   2, II |           nic o jego żonie! Ładna i dobra kobiecina... koligatka przy
11   2, II |       prawie machinalnie. Trwało to dobrą godzinę. Orzelski, niezmordowany,
12   2, II |          zamruczał:~- Sniadanie! o! dobra rzecz śniadanie! Z rana,
13   2, II |          Wyglądała teraz na słodką, dobrą, Bogu i ludziom wdzięczną
14   2, II |       dokończyła wiadomo, że jesteś dobrą dziewczyną, a tylko masz
15   2, II |            Ona jest dla mnie bardzo dobra... tak czule pielęgnowała
16   2, II |         niej, że swoje swatostwo na dobrą już drogę wprowadziła.~Z
17   2, III|          sroki kraczą! Taka sama ty dobra, panieneczko, jak i one,
18   2, IV |           dworu lub okolicy i potem dobrą godzinę iść lasami; albo
19   2, IV |             małą rzeczą do spólnego dobra przyczyni. Dziewczyna też
20   2, V  |           niczego oprócz tylko jego dobra i szczęścia nie żądający...~
21   2, V  |    grzecznie szedł sobie nawet siłę dobrą mając, bo tylko troszkę
22   2, V  |           żeby ożenił się z kobietą dobrą, rozsądną, poważną i taką,
23   3, I  |            Rozumiała dobrze, że dla dobra syna, dla tej przyszłości
24   3, II |    poczytywać się mają? Dla nich to dobra lekcja, a dla mnie tysiąc
25   3, III|        uwagę, że Bóg słońcem, a mąż dobrą żoną świat sobie weseli.
26   3, III|         Walentowa i oświadczyła swą dobrą o tym pamięć, że panna Marta
27   3, III|         cały rozum, to przynajmniej dobrą jego połowę postradał.~-
28   3, III|          Justyna jest doprawdy taką dobrą i zacną panną, jaką się
29   3, III|         prędzej by nas zmusił swego dobra strzec niżeli biciem!~Apostoł
30   3, III|            nieleniwie by około jego dobra chodzili, a jakby przez