Tom, Rozdzial

 1   1, I  |         losu zgniecionej twarzy. Szła szerokim, zamaszystym, do
 2   1, I  | chrząkała, nos ucierała i chwilę szła milcząc.~- I cóż się stało
 3   1, I  |         Justyna nie odpowiadała. Szła prosto i równym krokiem
 4   1, IV |     oświecał zamyślone rysy. Gdy szła albo do kogo przemawiała,
 5   1, IV |       sam... pamiętam...~Justyna szła zwykłym swym równym krokiem,
 6   1, IV |        starej i niemodnej sukni, szła przez salon na ramieniu
 7   1, IV |    mężczyzn, którzy ją otoczyli, szła dalej aleją ogrodu równym
 8   1, V  |      brzegiem warzywnych ogrodów szła w kierunku pola. Wkrótce
 9   1, V  |         zbiegały do jej pamięci; szła prędko, ze schyloną głową,
10   1, V  |        oczach wyprostowała się i szła dalej. Jakże skończył się
11   1, V  |    wąskim brzegiem żytniego łanu szła obok pługa z niejakim zdziwieniem
12   1, V  |    niosła mnóstwo polnego ziela, szła wyprostowana szerokim i
13   1, V  |      głową złotą gęstwiną włosów szła prosto i prędko, można by
14   1, VI |  pospólstwie bywa, a ona, czy to szła, czy to stała, czy mówiła,
15   2, I  |         rękawy tołubka chowając, szła jak zwykle prosta, zgrabna
16   2, I  |          biegła od dworu do wsi, szła gromadka kobiet, które od
17   2, I  |       pod dziecinnym czołem; ona szła z pochyloną nieco głową,
18   2, IV |         ją dokoła ku niemu idąc. Szła prędko i lekko; suche nieśmiertelniki
19   2, IV |          albo z gośćmi na spacer szła. Popatrzył tedy na nią raz
20   2, V  | nadchodzi. W śniegu brnęła, Ale, szła; cościś ją do tego miejsca
21   3, I  |        małą książkę i na palcach szła z nią ku kanapce w przeciwległym
22   3, II |     wystąpił, żebym koło oficyny szła i w kuchni spytała się,
23   3, II |        sztywnym wygarnirowaniem, szła cała w takich uśmiechach
24   3, II |       zrzucała ze ścieżki, którą szła Justyna.~- Śmiecie u nas -
25   3, II |           która dotąd w cichości szła za towarzystwem, zza ojca
26   3, III|   szpilek, kolczyków, bransolet. Szła wyprostowana, bardzo na
27   3, IV |       wśród płotków wijącymi się szła, na drogę weszła i ku gromadzie
28   3, IV |        spotkanie pośpieszył. Ona szła prędko, więc spotkali się
29   3, IV |    rozmawiać, ale rozmowa im nie szła; głosy cichły czymś przytłaczane