Tom, Rozdzial

 1   1, I  |     twarz, na pierwszy rzut oka starą, brzydką i przykrą, ale
 2   1, I  |        samo prędko jak wprzódy. Stara mówiła znowu:~- Ot, jak
 3   1, I  |          Nie byłam ja wtedy tak starą... dwanaście lat temu miałam
 4   1, I  | błyskając oczami dopytywała się stara panna.~- Dlatego - z nagłym
 5   1, I  |     dziewcząt? - zawołała znowu stara panna.~- Po drodze jak poziomki
 6   1, I  |       litery~Wyryć na grobie...~Stara panna stanęła nagle pośród
 7   1, II |      już bym każdemu darował bo stara i zła; ale druga.... ho,
 8   1, II |       niepotrzebnie! - ofuknęła stara panna - niech swoich robótek
 9   1, IV |      słowa z dumą wyrzekła.~- A stara Maksymowa czy żyje? - zapytał
10   2, I  |         oznajmiał spiżarnię. Za starą szafą widać było drabiniaste
11   2, II |      głośno już i raźnym gestem starą czapkę na ogromną czuprynę
12   2, II |      impetem wpadać! - ofuknęła stara panna. - Na co ci te kokardy?
13   2, II |     mnie? Gdy bym już była taką starą i straszną... Dwadzieścia
14   2, III|         ciemnej, starej odzieży starą chustkę miała na głowie.
15   2, III|     Zgięła się znowu ku ziemi i stara, gadatliwa kobieta także
16   2, III|     prawdę mówi - wmieszała się stara podnosząc się znów znad
17   2, III|         rękami i głową zagadała stara. - Bo to, widzi panienka,
18   2, III|         trudna robota! Kiedy ja stara mogę, to dla jakiejże przyczyny
19   2, III|    robaczku, dobrze! - zagadała stara - bo to nie słuchaj tego,
20   2, IV |   ocienione krzywą wierzbą albo starą gruszą. Z drugiej strony
21   2, V  |         A? co? - wzdrygnęła się stara panna i całym swym ciężkim
22   3, II |       patrzał, myślałbym, że to stara Starzyńska mówi! Prościejesz,
23   3, II |     Wieczny śmiech! - krzyknęła stara panna - po co ja tam mam
24   3, II |  oznacza". Co robić? kiedy choć stara, a romansowa! Wszystko równo
25   3, II |    Przez okno przecież zobaczył starą pannę z kluczami i dziewką
26   3, II |         to prawda, że pan Różyc stara się o ciebie, i czy... ewentualnie...
27   3, III|    grzebieniem trzęsąc szepnęła stara panna.~- Tak, tak to było! -
28   3, III|      Pokazywano mu jakąś bardzo starą, zżółkłą i prawie spleśniałą
29   3, V  |    mówisz? ty nie z litości nad starą krewną, nie z grzeczności