Tom, Rozdzial

 1   1, I  |         ludzie lękali się, aby nie przyszła... Otóż, kiedy mię chłopi
 2   1, III|       wydał sporo pieniędzy, a gdy przyszła pora wypłacenia czasowo
 3   1, III|           wołu. Czy ta metamorfoza przyszła mu z łatwością? Nigdy z
 4   1, V  |           nie ma?~I jakby mu nagle przyszła na pamięć jakaś obraza czy
 5   1, V  |           jej upodobało się u nas, przyszła spocząć... niechże stryj
 6   1, V  |               ona w gościnę do nas przyszła... proszę iść...~- Wariat
 7   1, V  |          pani dziesięć lat temu tu przyszła, obaczyłaby same rudery,
 8   1, V  |   dziewczynę przywołując. Córka tu przyszła niby po wodę, ojciec przychodził
 9   1, VI |           wiarę, kiedy w te strony przyszła para ludzi...~Mówiłby pewno
10   1, VI |           wiarę, kiedy w te strony przyszła para ludzi. Niewiadomego
11   2, II |         Benedykt prosi, aby Leonia przyszła panienki bawić...~Marta
12   2, II |            których gruncie wzrasta przyszła kobieta i obywatelka...~-
13   2, III|            rękach.~- Matka pomagać przyszła? - gromko zapytał kanarkowy
14   2, III|           poniedziałek bez gorsetu przyszła, tobyśmy może i cały dzień
15   2, V  |              Panienka znowu do nas przyszła! Bardzo słusznie, nam bardzo
16   2, V  |             w broszce i kolczykach przyszła, a złotnymi bransoletami
17   2, V  |             czy to teraz taka moda przyszła, żeby rozpuszczone włosy
18   2, V  |           do tego miejsca parło... Przyszła, spojrzała, rękami klasnęła
19   3, I  |      ogromnie zwęził się i zmalał, przyszła pod tym względem do zupełnej
20   3, I  | wznoszącego się na dnie jej serca. Przyszła na koniec chwila, w której
21   3, I  |         łąkę. Może, może na koniec przyszła chwila rozpoczęcia po czteroletniej
22   3, II |        ładnym, letnim szlafroczku, przyszła dziś do stołu; obok niej
23   3, II |         nerwy chorować, moja ty... przyszła Buszmanko!...~Dziewczynka
24   3, II |    fortepianie ojcu do pokoju tego przyszła i w nadchodzący wieczór
25   3, II |            lękać by się miała? Nie przyszła przecież kraść i nie jest
26   3, II |           myśli, która do głowy mi przyszła... Uczułam niezmierny ciężar
27   3, III|        byli jego ojciec i stryj... Przyszła jednak chwila, w której
28   3, III|             Gryźć rzemień - darmo! Przyszła potrzeba w pokorę uderzyć
29   3, V  |        zaczęła - ale ja bym i sama przyszła, bo wielką prośbę mam do