Tom, Rozdzial

 1   1, I  |     odbijając płynął cichy, spokojny Niemen.~
 2   1, II |             zza rzędu starych klonów Niemen, znajdowało się towarzystwo
 3   1, III|            tatku, takie ładne...~- A Niemen lubisz?~Dziecko aż nóżkami
 4   1, VI |            niewidzialny stąd jeszcze Niemen. Było to tak, jakby z powierzchni
 5   1, VI |        znikło już ono za borem, lecz Niemen teraz stał żółtawą taflą
 6   2, I  |         płaskich brzegach płynący tu Niemen i ukazywało się gdzieniegdzie
 7   2, II |            był taki pogodny, upalny, Niemen u stóp wysokiej góry toczył
 8   2, III|         ukazując.~- A co, Sargas? Na Niemen może pójdziem? Na Niemnie
 9   2, III|          można! Nie puszczają nas na Niemen, che, che, che! _~- Julek! -
10   2, III|           uciekł.~- Owszem, bo to na Niemen drapnął! cha, cha, cha! -
11   2, IV |              regularnie ojcu odnosi. Niemen i jeszcze ten pies Sargas
12   3, II |              szeroko otwierał się na Niemen, pomiędzy jednym z czworaków
13   3, III|        godzinie za rzadkimi ogrodami Niemen tu i ówdzie srebrnie pobłyskiwał.
14   3, III|              a oni znowu we dwóch na Niemen pójdą. Teraz sporego kundla
15   3, III|              cały głos wołając:~- Na Niemen, na Niemen! wszystkich państwa
16   3, III|             wołając:~- Na Niemen, na Niemen! wszystkich państwa proszę
17   3, III|         wszystkich państwa proszę na Niemen, bo już czajki i czółna
18   3, III|             brzegu postawiwszy... Na Niemen! proszę na Niemen!~Nigdy
19   3, III|                 Na Niemen! proszę na Niemen!~Nigdy prawie nie widywano
20   3, III|            dyrygować. Razem z nim na Niemen gości zapraszał Sargas ku
21   3, III|               Panie Bohatyrowicz! na Niemen popłyniem!~ze śpiewaniami
22   3, III|            śpiewaniami popłyniem! Na Niemen! Na Niemen!~Tym kobiecym
23   3, III|             popłyniem! Na Niemen! Na Niemen!~Tym kobiecym głosom odpowiadały
24   3, III| odpowiedziami górowało wołanie:~- Na Niemen! na Niemen!~Ktoś w wielkim
25   3, III|             wołanie:~- Na Niemen! na Niemen!~Ktoś w wielkim zmieszaniu
26   3, III|             basem nucić zaczynał:~Za Niemen tam precz...~Ach, czegóż
27   3, III|              precz...~Ach, czegóż za Niemen?~Czy błoń tam kwiecistsza...~
28   3, IV |          twarzy.~"Widziu! Kochasz ty Niemen? lubisz ty te motylki? lubisz
29   3, IV |          rzucił.~- Zdaje się, że nad Niemen poszła...~Jan rzucił się