Tom, Rozdzial

 1   1, II |          Emilia dłoń przyłożyła do czoła; może w tej chwili uczuła
 2   1, II |             choć z silnym drganiem czoła i brwi odpowiedział:~- Osobiście
 3   1, IV | przedwczesnymi zmarszczkami okryły czoła; teraz jednak, wśród licznego
 4   1, IV |          zwiniętą. Spod schylonego czoła, na które zbiegło mnóstwo
 5   1, IV |        młodym! - z silnym drganiem czoła i trochę przykrym śmiechem
 6   1, IV |            bardzo zajętych rękę do czoła podniosła. ~- W imię Ojca... -
 7   1, IV |           Emilia podniosła rękę do czoła i gardła, jakby w tej chwili
 8   1, IV |     ironicznie, ale zmarszczki jej czoła przerzedziły się trochę,
 9   2, II |         pogłębiły grube fałdy jego czoła i policzków, a długie wąsy
10   2, II |    winszuję...~Z rozjaśnionego jej czoła i mniej niż zwykle ostrego
11   2, III|   utkwionym końcami palców dotykał czoła. Potem milcząc zrobił parę
12   2, III|      zamyślonym ruchem odgarniał z czoła opadające na nie włosy i
13   2, III|            rumieńce uderzyły mu do czoła.~- Sam to już czuję, że
14   2, IV |          piękne linie niskiego jej czoła i nie zwijała ich z tyłu
15   2, V  |              no... wina!~Ale ona z czoła i ramion wilgotne jeszcze
16   2, V  |    wstrząśnieniem głowy odrzucił z czoła opadłą na nie gęstwinę jasnych
17   2, V  |   odpowiedział i szorstkimi wąsami czoła jej dotknął. O nic jej nie
18   2, V  |          poruszyła zmarszczki jego czoła, osłupiałe oczy wilgocią
19   3, II |            Witold rękę podniósł do czoła.~- Jak mię to boli! Boże,
20   3, II |       ramię mu drżało, gdy rękę do czoła podnosił.~Po kilku dopiero
21   3, II |          czystych liniach śniadego czoła, po spuszczonych i frędzlą
22   3, II |         zająknął się, ręką dotknął czoła, aż nagle w połowie zdania
23   3, II |            czułem przybite do mego czoła piętno niższości, który
24   3, III|           zdjęli czapki, ukazywali czoła od policzków bielsze i czupryny
25   3, III|   kędzierzawe, w tył od szerokiego czoła odrzucone włosy. Jednemu
26   3, III|          namiętnej radości włosy z czoła odrzuciwszy gałązkę jarzębiny
27   3, III|    łysiejące, siwiejące, osiwiałe, czoła zarumienione i spotniałe,
28   3, III|      mrówka ma swój gniew! - pot z czoła i policzków ocierając wołał. -
29   3, IV |         głową schylaną, z dłońmi u czoła, ze zgmatwaną gęstwiną włosów,