Tom, Rozdzial

 1   1, I  |       okrągła twarz ze skórą tak ciemną, że prawie brązową, z czołem
 2   1, II |           Korczyński wielką swą, ciemną ręką pociągając w dół długiego
 3   1, II |       zwane. Jeden za drugim pod ciemną ścianą boru wieńczącego
 4   1, III|       światłem świecą. Moja jest ciemną. Z pociechą myślę, że jestem
 5   1, V  |          i u samego skłonu nieba ciemną wstęgą boru. Promienie słońca,
 6   1, VI |     odzieży, z grubymi rękami, z ciemną ogorzałością na twarzach
 7   2, I  |         burzące się fale Niemna; ciemna i gruba chmura w otoczeniu
 8   2, I  |      zatrzasnął. Różyc trzymając ciemną rączkę dziewczynki zwrócił
 9   2, I  |     trochę konfitur, wkładając w ciemną rączkę Broni, żywo odpowiedziała:~-
10   2, III|        czuły i taki romansowy...~Ciemną. mnóstwem istotnie śladów
11   2, III|       rzędy zębów, ale wszystkie ciemną brunatnością ogorzelizny
12   2, IV |      wzbijał się znowu w wysoką, ciemną ścianę. U stóp zarośli różowate
13   2, IV |        pleśń ziemi. W głębi, pod ciemną kolumną kilku splecionych
14   2, IV |      którym rzeka, tak jak niebo ciemna, gwałtownym wiatrem gnana,
15   2, V  |          Rękę miał dużą, w skórę ciemną i grubą obleczoną, bardzo
16   2, V  |     wąski jej promień spływał na ciemną kapotę Anzelma i na, połyskliwe,
17   2, V  |     wszystkie pilnie zaglądając, ciemną bokówkę nawet obejrzał i
18   2, V  |    usianą płomienistymi punktami ciemną wstęgą rzeki a niebem, pod
19   2, V  |         postać z długimi wąsami, ciemną twarzą i gęstymi, rozrzuconymi
20   3, I  |   rozognionej twarzy, skręciła w ciemną aleję wprost już ku jednym
21   3, II |    widocznym zadowoleniem okryły ciemną, gęsto obrosłą twarz chłopa.
22   3, II |        ramiona zarzuciła i małą, ciemną, pomarszczoną, drgającą
23   3, III|  sterczały nagie łodygi cykorii, ciemną czerwienią iskrzyły się
24   3, III|         żółtość swoją mieszały z ciemną szarością zoranej gleby
25   3, III| śnieżnymi koronami krwawników, z ciemną czerwienią końskich szczawiów,
26   3, III|  wyciągnęła ku niemu swoją dużą, ciemną rękę, którą on powolnym
27   3, IV |    krokiem przebył sień zupełnie ciemną, salę jadalną, do której
28   3, IV |          w tej chwili jego twarz ciemna, pomarszczona, wąsata, której
29   3, V  |        dziwnie cicho, zmieszana, ciemną chustką otulona.~- Przysyłałeś