Tom, Rozdzial

 1   1, II |        schowała go do kieszeni i wyszła.~Drugi pokój na górze, niezbyt
 2   1, II |         męskiego, silnego głosu:~Wyszła dziewczyna, wyszła jedna, ~
 3   1, II |        głosu:~Wyszła dziewczyna, wyszła jedna, ~Jak różowy kwiat,~
 4   1, IV |          jak niegdyś, niegdyś... Wyszła do salonu dziwnie wzmocniona
 5   1, IV |       zwykła dystynkcja zupełnie wyszła mu z głowy; ale zarazem
 6   1, IV |   rozpiętym parasolikiem, mężnie wyszła na ganek, ale przed wschodami
 7   1, IV |        siebie uciekała, z salonu wyszła.~W sali jadalnej zobaczyła
 8   1, V  |        pamięci Justyny nigdy nie wyszła rozmowa matki jej z Benedyktem
 9   1, V  |    świeżo zoranej ziemi. Justyna wyszła ze zbożowej puszczy i pod
10   1, V  |          niespodzianie dla niego wyszła spomiędzy gęstego zboża,
11   2, I  |     klucz uczy się albo pustuje? Wyszła do sieni, aby przez drzwi
12   2, I  |        upominania przekonywania; wyszła po chwili z twarzą w ogniu,
13   2, I  |        Stasiu; z wielkim kluczem wyszła z domu i skierowała się
14   2, I  |       Wiedniu nie jadłeś!~Prędko wyszła z pokoju, a razem z nią,
15   2, I  |          górę nieco podlatywały, wyszła z pokoju: Matka szepnęła
16   2, I  |          porozmawiawszy na ganek wyszła.~Na dworze zimny wiatr przez
17   2, II |          Z tymi słowami z pokoju wyszła. Justyna u otwartego okna
18   2, IV |    ochotę zaśpiewać tę piosenkę:~Wyszła dziewczyna, wyszła jedyna,~
19   2, IV |     piosenkę:~Wyszła dziewczyna, wyszła jedyna,~Jak różowy kwiat,~
20   2, V  |  Bohatyrowiczach, gdy za Jerzego wyszła, potem za drugim mężem w
21   3, I  |       uśmiechająca się do życia, wyszła do ogrodu, aby ulubione
22   3, III|       czy mu czego nie potrzeba. Wyszła przed wrota a Jaśmont Witolda
23   3, III| odwróciła się do niego i z gumna wyszła. Wychodząc niby burza, oddychała
24   3, III|         z zapalonymi papierosami wyszła na pole, ale więcej było
25   3, III|       głos męski śpiewać zaczął:~Wyszła dziewczyna, wyszła jedyna,~
26   3, III|       zaczął:~Wyszła dziewczyna, wyszła jedyna,~Jak różany kwiat...~-
27   3, IV | najstarszej córki. Za pułkownika wyszła. Dla panny bez posagu była
28   3, V  |         ze mną! Gdybyś za Różyca wyszła, należelibyśmy do jednego