Tom, Rozdzial

 1   1, I  |      powiewając.~Kobietę z kwiatami trudno byłoby nazwać od razu panną
 2   1, II |      skłonności, którymi pokierować trudno... Jest ona zresztą dobrą,
 3   1, II |          żebyś ty wiedziała, jak to trudno... zresztą... cóż to szkodzi!~-
 4   1, III|           które ją rozpowszechniły, trudno powiedzieć; lecz utrwalona
 5   1, III|           kąty, że go wynaleźć było trudno, a gdy mała siostra raz
 6   1, V  |        Przeszłego lata o najemników trudno było, to, aż śmiech powiedzieć,
 7   1, V  |          mię uprzejmie zapraszał...~Trudno byłoby zgadnąć, czy pochwała
 8   1, V  |    przecierpiał, tego i opowiedzieć trudno... A co to był za defekt,
 9   1, VI |            i pomyśleć o nich byłoby trudno. Wszystko tu było nie tak,
10   2, I  |             więcej niż sześć godzin trudno ci obejść się bez...~- Bez
11   2, I  |             przesunął, i wymówił:~- Trudno... nie podobna!~Ona z bólem
12   2, I  |            właścicielką. Po prostu, trudno jej było w tej chwili stać
13   2, III|             w Korczynie osiędziesz, trudno będzie, trudno... uskuteczniać
14   2, III|          osiędziesz, trudno będzie, trudno... uskuteczniać dobre zamiary.
15   2, III|       splatały się palcami silnie - trudno było odgadnąć, czy w radości
16   2, III|            tak, że i oderwać będzie trudno, dla tej przyczyny i nazywa
17   2, V  |            jemu dogodzić tak prawie trudno, jak przez ten dom przeskoczyć...~-
18   2, V  |   wyglądająca. Na pierwszy rzut oka trudno byłoby poznać w niej tę
19   2, V  |          szeptem mówiła dlatego, że trudno jej było wydobyć głosu ze
20   3, II |             prawdy, a ile przesady, trudno zgadnąć; najpewniej przesady
21   3, II |            szafy do łóżka biegała i trudno było zgadnąć, czy rozgniewaną
22   3, II |     dorabiali się czego, teraz o to trudno. Dzierżawkę, żeby i miał
23   3, II |           który za co wziąść, także trudno, bo na wielkie nie wystarczy,
24   3, II |             jeszcze czas jakiś, ale trudno było zgadnąć, czy pani Andrzejowa
25   3, III|             była, to co innego, ale trudno kogoś śnić tak mało znając.
26   3, III| przyzwyczaić się mogła i odstać jej trudno... Jednakowoż spodziewam
27   3, III|            że dla ciężkiego oddechu trudno mu już za pługiem chodzić.
28   3, III|        położenia. Jednemu Fabianowi trudno było do równowagi ducha