Tom, Rozdzial

 1   1, I  |         jej szerokim i zamaszystym krokiem kołysząc się wraz z długim
 2   1, I  |     pośpiechu znać przyzwyczajonym krokiem, a długie jej ramiona, u
 3   1, I  |  odpowiadała. Szła prosto i równym krokiem jak wprzódy, tylko w rozpalonych
 4   1, II |           drobnym swym dziewczęcym krokiem przez sienie i salon pobiegła.
 5   1, IV |           szła zwykłym swym równym krokiem, z głową nieco podniesioną
 6   1, IV |       trunkiem napełniony, drobnym krokiem, z dobrodusznym wyrazem
 7   1, IV |       Opuścił był salon osłabionym krokiem, pożółkły i cierpiący; wrócił
 8   1, IV |       aleją ogrodu równym i silnym krokiem, z ożywieniem rozmawiając.
 9   1, IV |    Chwiejnym trochę, ale śpiesznym krokiem, jakby nie tylko od niego,
10   1, V  |       włosów. Szedł prosto, równym krokiem, bez żadnego widocznego
11   1, V  |     wyprostowana szerokim i silnym krokiem, a spod kraciastej samodziałowej
12   2, II |      ubrany, chodził on po salonie krokiem mierzonym, trochę drobniejszym,
13   2, II |           odwróciwszy się szerokim krokiem wyszedł z salonu. Witold
14   2, III|           mizernego konika ciężkim krokiem szedł bosy i cały w płótno
15   2, III| Korczyńskim zwykłym sobie powolnym krokiem, młodego swego gościa od
16   2, III|         pierwszy zobaczył Justynę, krokiem powolnym, ale uprzejmie
17   2, III|         Anzelm niezwykle śpiesznym krokiem Witolda wyprzedzając zbliżył
18   2, IV |            szli jedno przy drugim, krokiem równym i jednostajnym, z
19   2, IV |       widać było rybaków spokojnym krokiem wchodzących na górę; za
20   2, V  |           żądający...~Jan szerokim krokiem przeszedł izbę, pochylił
21   2, V  |         ramienia wnuczki dygocącym krokiem ku gospodarzowi chaty postępował
22   3, I  |          szedł obok niej mierzonym krokiem salonowca, może znudzony,
23   3, I  |       Zygmunt postępował mierzonym krokiem doskonale przyzwoitego człowieka,
24   3, I  |           wzgórza i daleko żywszym krokiem niż wprzódy z powrotem ku
25   3, II |          jak mię to zawsze boli...~Krokiem przyśpieszonym zaczął iść
26   3, II |       ludzi i bardzo ceremonialnym krokiem naprzód dążyła. Mężczyzna,
27   3, III|          skocznym i przyśpieszonym krokiem, jedni z mężczyzn w balansach
28   3, IV |          choć przyśpieszonym nieco krokiem przebył sień zupełnie ciemną,