Tom, Rozdzial

 1   1, V  |           płachtą zoranej ziemi.~- Dziękuję - odpowiedziała - wyszłam
 2   1, V  |            Owszem - rzekł - bardzo dziękuję... Już i nie spodziewałem
 3   1, VI |           do Anzelma wyciągnęła.~- Dziękuję - rzekła - bardzo dziękuję.
 4   1, VI |         Dziękuję - rzekła - bardzo dziękuję. On zawsze panu Anzelmu
 5   1, VI | szorstkiego rękawa jego kapoty. ~- Dziękuję! - wymówiła gorącym szeptem.~
 6   2, I  |        ręce jego mocno ściskała.~- Dziękuję ci, Teosiu - zaczęła - bardzo
 7   2, I  |           przecząco wstrząsnęła.~- Dziękuję ci - zaczęła z cicha - dziękuję,
 8   2, I  |    Dziękuję ci - zaczęła z cicha - dziękuję, dziękuję, ale to być nie
 9   2, I  |        zaczęła z cicha - dziękuję, dziękuję, ale to być nie może...
10   2, I  |          głębokiej wdzięczności.~- Dziękuję - rzekła z cicha - i przyjmuję...
11   2, II |          cygaro szwagrowi podał.~- Dziękuję, przed obiadem nie palę
12   2, II |              tylko takich gości!~- Dziękuję, nie - powtórzył gość z
13   2, III|         rękę.~- Za drugie życzenie dziękuję! - wzruszonym głosem wymówił -
14   3, II |        krewnego rękę wyciągnęła.~- Dziękuję ci, Widziu, z całego serca
15   3, II |             Widziu, z całego serca dziękuję - z niezwykłym sobie wylaniem
16   3, II |    uśmiechem i głośno przemówił:~- Dziękuję, paniczu! Daj Boże zdrowie!~
17   3, II |            kontenty i najuniżeniej dziękuję, że otrzymać mogłem tę promocję,
18   3, II |       wstając mowę jej przeciął:~- Dziękuję! Mam już tych usiłowań,
19   3, II |           Ależ ja za mogiły bardzo dziękuję... przede mną życie, sława...~-
20   3, III|           do ołtarza zaprowadzi!~- Dziękuję i za dziedzictwo, kiedy
21   3, III|               Jestem! słucham was! Dziękuję, żeście mię zawołali...~
22   3, IV |         ojcu swemu nie dziękowała.~Dziękuję ci, miły ojcze,~Żem u ciebie
23   3, IV |         swej matce nie dziękowała.~Dziękuję ci, moja matko,~Żem żyła
24   3, IV |        swemu bratu nie dziękowała.~Dziękuję ci, drogi bracie,~Że mieszkałam
25   3, IV |      stołom, ławom nie dziękowała.~Dziękuję wam, stoły, ławy,~Żeście
26   3, IV |        białe.~Teraz nie będziecie!~Dziękuje wam, rodzone progi,~Że chodziły
27   3, IV |            dygnęła.~- Za zaprosiny dziękuję - odrzekła - ale mnie teraz
28   3, IV |            jak na sprężynach!...~- Dziękuję. Dziadunia pilnować muszę...~