Tom, Rozdzial

 1   1, II |        przed wszelkim żywszym i choćby odrobinę energiczniejszym
 2   1, III|         takim położeniu rumaki, choćby arabskiej krwi, nic zrobić
 3   1, V  |  kotwicę nadziei jakiejkolwiek, choćby z pospolitego metalu ukutej.
 4   1, VI |         widzieć przed sobą cel, choćby drobną migocący gwiazdą!
 5   2, I  |        chłopca odwiązać trzeba, choćby dlatego, że siedzi na jedynym
 6   2, II |          co za co? jakie za co? Choćby za to, że jest dobrym mężem
 7   2, III|   dobremu tak żyć i tak umrzeć, choćby i przedwcześnie!~Serdecznym
 8   2, IV |       zmierzać; pragnęła czasem choćby kamienie z miejsca na miejsce
 9   2, IV |   miejsca na miejsce przenosić, choćby piłę żelazną pochwycić i
10   2, IV |       bo chmury ptakami lecą, a choćby i była, lepiej dostać na
11   2, V  |            Ale żeby ktokolwiek, choćby i on, wszystko to wiedzieć
12   2, V  |      dlaczego panna kawalerowi, choćby takiemu, harbuza dała. Pewno
13   3, I  |      niezdolności do chwilowego choćby rozstania się z wykwintnymi
14   3, I  |   poniżej mozoli się, grzeszy i choćby z piękną duszą, ale w brzydkim
15   3, I  |        przemijających rozkoszy, choćby dla trwalszych i wyższych,
16   3, I  |   szanującą uczucia i tajemnice choćby własnego dziecka. I teraz
17   3, I  | świętych; człowiek bez miłości, choćby małych, powszednich, wydawał
18   3, I  |         natury i poświęcenia mu choćby chwil kilku uwagi. Dziś
19   3, I  |    jednym serdecznym słowem lub choćby spojrzeniem i zdawał się
20   3, II |           konie, krowy, graty i choćby poduszki zlicytuję, a swoje
21   3, II |       Jakże można porównać taki choćby jak ten ładny widoczek ze
22   3, II |      każdy - wołał - największy choćby idealista, najgenialniejszy
23   3, II |      miała jeszcze życzliwość i choćby bierne współczucie. O, Bóg
24   3, III|         już się kończył i inni, choćby chcieli, do śpiewania nie
25   3, IV |        iść pragniemy i idziemy, choćby śród nich oczekiwało nas
26   3, IV |        sprawiło, że nie możemy, choćby w pokładzie złota, tkwić
27   3, IV |      jeszcze zrządzone własnymi choćby ciałami pragnęliśmy zmieść
28   3, V  |      rzeczywistości, upajać się choćby snami o tym, co piękne,