Tom, Rozdzial

 1   1, I  |   szacunek mieć powinien! Bardzo słusznie!~W tej chwili wóz zrównał
 2   1, III|        przecież pamiętał. Może i słusznie doradza? Może to psie życie
 3   1, IV |          urazę i pogardzasz mną! Słusznie, ja sam sobą pogardzać zaczynam!~
 4   1, V  |    wybuchnęła śmiechem.~- Bardzo słusznie! - przestając śmiać się,
 5   1, V  |   oburzyła się Antolka.~- Bardzo słusznie! bo kto na kogo kwiatami
 6   1, V  |       już moje szczęście! bardzo słusznie! - na całe gardło zaśmiała
 7   1, V  |        całej okolicy...~- Bardzo słusznie! I pan Anzelm nie był pewno
 8   1, V  |     energicznie dodała: - Bardzo słusznie! Niech już sobie ociec stąd
 9   2, III| położyłeś się już czy co? Bardzo słusznie! Leż sobie, a żyto niech
10   2, III|       Elżusia zawołała:~- Bardzo słusznie! Panienka żąć może tak,
11   2, III|       nie będzie można ~- Bardzo słusznie! - chórem zaśmiało się kilka
12   2, III| przymiera z chciwości.~- Bardzo, słusznie! z chamką ożenił się i sam
13   2, III|          ręce załamała.~- Bardzo słusznie! - jęknęła - uciekł.~- Owszem,
14   2, IV |       żyła, oskarżali ją o dumę. Słusznie. Była istotnie tak dumną,
15   2, V  |          do nas przyszła! Bardzo słusznie, nam bardzo jest miło panienkę
16   2, V  |  odpowiedziała Justyna.~- Bardzo słusznie, tylko że panienka nie do
17   2, V  |          mowa, a wilk tu. Bardzo słusznie!~- Ona do Justynki ma wielką
18   2, V  |          dziewczyna - to, bardzo słusznie! sam ociec czasem pochwali,
19   3, II |          bywajcie zdrowi! Bardzo słusznie! Przyszłam panienkę na świeży
20   3, II |      koło kuchni chodzić? Bardzo słusznie. Poszłam sobie prostą drogą,
21   3, II |      można było wypędzać! Bardzo słusznie. A gdyby i samego pana Korczyńskiego
22   3, II |       króla żonka piękna! Bardzo słusznie!~Prawdę powiedziawszy i
23   3, II |          na miód zaproś!" Bardzo słusznie. Kto wspólnie z nami pracował,
24   3, II |          niego chce mieć. Bardzo słusznie.~Ale i na tym wszystkim
25   3, II |        to pan Starzyński! Bardzo słusznie! A ja myślałam, że to taki
26   3, III|          uśmiechem zażartował:~- Słusznie! A jakże! Starość grubianka,
27   3, III|    głośno go upominała:~- Bardzo słusznie! tylko niech pan długo tańczy