Tom, Rozdzial

 1   1, V  |   wąskiego korytarzyka, którego ściany tworzyło żyto wysokie, gęste,
 2   1, V  |         plecami przyparł się do ściany domu. ~- Na co mnie? nie
 3   1, V  |     czapce trząsł przecząco, do ściany wciąż się przypierał, ale
 4   1, VI |       płaczące brzozy kładły na ściany i okna swe wiotkie gałęzie,
 5   1, VI |       tak głęboki, że dwie jego ściany podnosiły się nad nim jak
 6   1, VI |         jak wysokie góry. Zrazu ściany te miały pozór nagich, piaszczystych
 7   1, VI |      przez wyginające się w tył ściany przepaści i stojący w tej
 8   2, II |     wstyd, że u nas takie nagie ściany... - żałośnie i prawie ze
 9   2, III|  obrosłych drzewami do wysokiej ściany nadniemeńskiej, dojrzałe
10   2, III|       brylantami szronów okryte ściany parowu dźwiękami gitary
11   2, III|   wspomnień.~Na długiej ławce u ściany domu stojącej, pod sięgającą
12   2, IV |        i stał ciągle plecami do ściany przyparty, z jedną ręką
13   2, IV |         jodłowe tworzyły długie ściany i grube kolumny zieloności
14   2, V  |       którą wisiało przybite do ściany lusterko, i powoli suknię
15   3, I  |     niezgrabną odzież, odymione ściany, zgrubiałe i wykrzywione
16   3, I  | wrażenie to wzmagało okrywające ściany stare obicie, w wielu miejscach
17   3, I  |       któremu kształt okrągły i ściany obrazami okryte nadawały
18   3, II |        chwastów dokoła obrosłą, ściany domu od starości trochę
19   3, III|         tylko wszystkie płoty i ściany budynków do połowy niemal
20   3, III|  wiejska dziewczyna ze zbożowej ściany, do której się przycisnęła,
21   3, III|   pierwszym roku...~Witold go u ściany na stołku sadzał i sam;
22   3, III| postacie siedzące i stojące, do ściany przyparte, na stołach szeroko
23   3, III|       dobry! - huknął ktoś spod ściany.~- To prawda! a jakże! Przed
24   3, III|      goryczą zaśmiał się ktoś u ściany stojący.~- Trzy rzeczy są
25   3, IV |     głośnym czytaniu Teresy, od ściany do ściany i od podłogi do
26   3, IV |   czytaniu Teresy, od ściany do ściany i od podłogi do sufitu,
27   3, V  |     zobaczyła Zygmunta, który u ściany stojąc zwracał ku niej twarz