Tom, Rozdzial

 1   1, III|           siebie uwagi i porównania. Myślała zapewne, że tego człowieka,
 2   1, III|        wyszukanego smaku, prawie nie myślała, bo w domu rodziców swych
 3   1, III|             to wszystko wspominała i myślała, pleczysty, ogorzały, zmęczony
 4   1, V  |             się na tej ścieżce i nie myślała wcale o tym, dokąd ją ona
 5   1, V  |         prędko, ze schyloną głową, i myślała, że kiedy była dzieckiem,
 6   1, V  |              o niej wymówione słowo. Myślała wtedy, że idzie o jej życie,
 7   1, V  |          Czasem, gdy zamykała oczy i myślała o tym, co z nią jest i być
 8   1, VI |        patrzała rozmarzonymi oczami. Myślała pewno, że szczęśliwymi,
 9   1, VI |             drobną migocący gwiazdą! Myślała pewno, że miała dziś sen
10   2, I  |            nią patrzał.~Przez chwilę myślała.~- Cóż to tak trudnego do
11   2, I  |        dzisiejsze roboty i interesy, myślała: czy też chleb posadzono
12   2, I  |         drzwi sypialnego pokoju. Nie myślała już także wcale o przedmiocie
13   2, I  |          potem dość długo milczała i myślała. Widać było, że perspektywa
14   2, II |               wielbiciel, powiernik. Myślała zawsze o nim jako o jedynym
15   2, II |            że był także bogatym, nie myślała wcale. Nie za bogactwem
16   2, II |             oschły, podniosła głowę, myślała. Nie, nie! kochać nie jest
17   2, III|     nieruchomą przez chwilę została, Myślała, że istotnie ta para ludzi
18   2, III|     widocznie zwyciężała i nad czymś myślała. Z chciwą ciekawością patrzałă
19   2, IV |              pod wpływem zdziwienia. Myślała może o niespodziance życia,
20   3, I  |         gasnąć mogły i na zawsze; bo myślała, że Twórca nie mógł daremnie
21   3, I  |              z coraz żywszą nadzieją myślała, że kto wie, czy miłość
22   3, I  |            pani Andrzejowa o tym nie myślała. Od dzieciństwa w kierunku
23   3, I  |         pragnienia. Z ekstazą prawie myślała, że na tym samym ołtarzu,
24   3, I  | przyzwyczajeń, pracując zaś nad nimi myślała, że spełnia zakon miłości
25   3, I  |             w samotności rozważała i myślała, aby miłość i nawet namiętność
26   3, II |    niesprawiedliwym. Pani Andrzejowa myślała chwilę. Do pewnego stopnia
27   3, II |          niedołężności nigdy tak nie myślała, nigdy na wielkie zbiorowisko