Tom, Rozdzial

 1   1, I  |         przy tej sczerniałej, w dłoni czasu czy losu zgniecionej
 2   1, II |        na swej dużej, kościstej dłoni i z miną smakosza przyglądał
 3   1, II |        zgrubiałą. Zimno dotknął dłoni Kirły, a szczerszym nieco,
 4   1, II |         cofać się i ramię swe z dłoni Kirły wyrwać.~- Puść mię
 5   1, II |  podaniem ręki albo podłożeniem dłoni pod łokieć dopomagał towarzyszowi,
 6   1, IV |        długą, mizerną twarzą na dłoni opartą, inaczej o tym sądziła.
 7   1, IV |    ruchem gwałtownym rękę swą z dłoni jego wyrwała.~- Czego chcesz
 8   1, V  |      Pani jakaś? czego ona...~Z dłoni sobie daszek nad oczami
 9   1, V  |     Wyrywając ręce swoje z jego dłoni, wpół z gniewem, wpół ze
10   1, V  |      podłużną i bladą twarzą na dłoni opartą. Anzelm na ciekawych
11   1, VI | baraniej czapce, chudą twarz na dłoni opierał i spod czarnego
12   1, VI |      Anzelm i z brodą opartą na dłoni przesuwał wzrok dokoła.
13   1, VI |        mężczyzna twarz oparł na dłoni. Słuchali jeszcze, czekali.
14   2, I  |     kanapie, policzek oparła na dłoni i o wszystkim, co ją obchodziło,
15   2, I  |      opowiadała z policzkiem na dłoni opartym i gęsto, gęsto w
16   2, I  |         różowy swój policzek na dłoni wspierała i błękitne oczy
17   2, III| śpiesznie ku niemu wyciągniętej dłoni Witolda końcami palców zaledwie
18   2, V  |      bardzo czystą, o szerokiej dłoni i długich, cienkich palcach.~
19   3, II |    sprawiała, silnie ściskała w dłoni sporą wiązkę tylko co znać
20   3, II |  Westchnęła i chudy policzek na dłoni oparła.~- Jeszcze i teraz
21   3, II |        końcami palców dotykając dłoni, którą ze wzrokiem natarczywie
22   3, II | ironiczne drgnienia. Ręce swe z dłoni jego wysuwając zapytała:~-
23   3, II |     Teraz, gdy drżała i mięła w dłoni leżącą na stole chustkę,
24   3, II |    sobie postawie, ręki matki z dłoni nie wypuszczając mówić zaczął:~-
25   3, III|      poniósł i już jej więcej z dłoni nie wypuścił. Dłoń w dłoni
26   3, III|      dłoni nie wypuścił. Dłoń w dłoni z wysokiej góry ku przybrzeżnym
27   3, IV |       słuchał syna, z czołem na dłoni, ze wzrokiem wpatrzonym