Tom, Rozdzial

 1   1, II |         jedwabnej sukni, z kibicią zbyt szczupłą, ale mającą w kształtach
 2   1, IV |          przystojnego, choć trochę zbyt bladego i na wiek swój chmurnego
 3   1, IV |        Kirłowa splotła ręce okryte zbyt wielkimi i niezupełnie świeżymi
 4   1, IV |         zdobywając się na śmiałość zbyt głośno odpowiedziała:~-
 5   1, IV |            dół jej ramionach; ręce zbyt ciasnymi rękawiczkami jak
 6   1, IV |      Zarazem zobaczyła obok siebie zbyt cienką, ale wytworną postać
 7   1, V  |          na koniec, bojąc się znać zbyt głośno przemówić, prawie
 8   2, III|               Sam to już czuję, że zbyt śmiele przed synem na ojca
 9   2, III|         Nic to, nic! Pan nie byłeś zbyt śmiałym, tylko, widzi pan,
10   2, IV |         cieniów, okrążając miejsca zbyt gęsto paprocią obrosłe,
11   2, V  |         bym znów utracił...~Jednak zbyt młodym był może i zbyt proste,
12   2, V  |      Jednak zbyt młodym był może i zbyt proste, zdrowe dotąd życie
13   2, V  |    klasyczne atletki, w tym stroju zbyt ciasnym i zbyt długim wydawała
14   2, V  |          tym stroju zbyt ciasnym i zbyt długim wydawała się spętaną
15   2, V  |    światłem, w którym rozlegał się zbyt pieszczotliwy, ale przyjemnie
16   3, I  |            nie naśladowała nikogo; zbyt silnie kochała, aby w chwili
17   3, I  |            poprzedził. Umysł miała zbyt oświecony, aby nie rozumieć,
18   3, I  |            natchnieniu pejzażysty. Zbyt długo uczył się sztuki malarskiej,
19   3, I  |       uczył się sztuki malarskiej, zbyt wyłącznie skierowywał ku
20   3, I  | trzydzieści i jeden jest stanowczo zbyt ciężkim Kto w tym wieku
21   3, I  |            nie myśli, bo byłoby to zbyt bolesne... Ktoś jest tylko
22   3, I  |        zgrozy i niezmiernego żalu. Zbyt wiele w samotności rozważała
23   3, II |  słuchałaby o tych rzeczach, jak o zbyt dla niej odległych i niedostępnych,
24   3, III|         jednocześnie, to gdy ścisk zbyt wielkim się stawał, po kilka
25   3, III|        cudze łzy na sumieniu nosić zbyt ciężko. Cóż mam nieszczęśliwy
26   3, IV |     szczuplejszą nieco czyniły jej zbyt silną i rozrosłą kibić.