Tom, Rozdzial

 1   1, II |          czoła; może w tej chwili uczuła ból głowy, ale grzeczna
 2   1, II |    zapytał gość.~Może pani Emilia uczuła niewłaściwość odezwania
 3   1, IV |          Przed chwilą pani Emilia uczuła, że dalsze rozmawianie z
 4   1, IV |          i na jednej z rąk swoich uczuła dotknięcie jakiejś gładkiej
 5   1, IV |           uszach i ogień w głowie uczuła, bo spąsowiała aż po brzegi
 6   1, V  |      potem policzkiem, pod którym uczuła, że jest dumną i że godność
 7   1, V  |           zabrakło, spostrzegła i uczuła, że nie posiada żadnego
 8   1, V  |         rozpaloną głowę, w gardle uczuła dławienie żalu, a na podniebieniu
 9   1, V  |         dawno. W tej chwili także uczuła, że pomiędzy nią, stojącą
10   1, V  |         leżała wielka przestrzeń. Uczuła się daleko, daleko od Korczyna -
11   2, I  |          zmieszała się trochę, bo uczuła nagle, że w mowę jej wplątywać
12   2, II |       zjedzeniu paru łyżek rosołu uczuła się znowu tak cierpiącą
13   2, III|          zmieszaniem, jakby nagle uczuła się w tym miejscu gościem
14   2, III|         się jej, że ból dolegliwy uczuła, nie w ręku jednak, lecz
15   2, IV | towarzysza swego, większe jeszcze uczuła zdziwienie. Jan zdjął czapkę
16   2, IV |        wedrzeć się w nie chciała, uczuła się zawsze tym, czym by
17   2, IV |           samą śmiałością i siłą; uczuła się także śmiałą, silną;
18   2, IV |       ucho jej musnął, na włosach uczuła dotknięcie jego ręki; w
19   2, V  |           ramieniem odtrąconą się uczuła.~- Za pozwoleniem, proszę
20   2, V  |       swych, na twarzy, na ustach uczuła ciepłe, długie pocałunki.
21   3, I  |         prawie grzechem i zdradą, uczuła naprzód ból taki, jakby
22   3, II |         ją na pożegnanie całował, uczuła odnawiające się i tym razem
23   3, III|          czekam: czy pani wierzy?~Uczuła, że na jej ręku o płotek
24   3, III|         osypujące wysokie niebo i uczuła wszystką krew zbiegającą
25   3, V  |          macie rację!~Pani Emilia uczuła kłucie w łopatkach, w boku,
26   3, V  |        ucha Justynie szeptać, ale uczuła się silnie za suknię pociągniętą.